Aanstekelijke rap van The Game

Er zijn weinig rappers die de hiphopscene van de Amerikaanse westkust zo overtuigend eren als The Game (36) uit Compton. Hij is een bij vlagen ijzersterke rapper met een fijne stem en een oor voor goede beats, maar niet de beste of belangrijkste artiest in de rijke geschiedenis van de westkustrap.

Het is vooral de onverdunde liefde voor zijn scene en cultuur die op podium en plaat vaak overrompelend aanstekelijk werkt. In de Melkweg was The Game woensdagavond de hoofd-act in een fijn geprogrammeerde avond straatrap, met een sterk gerapt voorprogramma van Sevn Alias, het meest besproken Nederlandse hiphoptalent van dit moment, en prettige westkustklassiekers in de sets van Melkweg’s huis-dj Mickster.

The Game zelf zet direct hard in met recent werk als het door DJ Premier geproduceerde The Documentary 2 en Puff Daddy-samenwerking Standing On Ferraris. De energie spat van het podium af bij tracks als het recente El Chapo, geproduceerd door Skrillex, en de tijdloze, opzwepende klassieker It’s Okay (One Blood), die de rapper met een grap over een Amsterdamse coffeeshop introduceert.

De rapper verweeft steeds verbazingwekkend soepel referenties aan Amsterdam in de live-versies van zijn teksten en neemt het publiek charismatisch mee in zijn anderhalf uur durende show. Zijn livemuzikanten geven hem de ruimte wat met de cadans van zijn nummers te spelen. Na een rommelige dip vol afkappingen en verwijzingen naar andere westkustlegendes waarin de energie inzakt, herpakt de rapper zich aan het einde met een energieke herhaling van El Chapo en uitsmijter Hate It Or Love it.