Over de foto’s op deze pagina’s

Poëzie is mensenwerk – die boodschap straalt Rond vierkant vierkant rond in alles uit: een volstrekt originele jeugddichtbundel die eveneens een poëzieleescursus en beeldende kunst en een doe-het-zelfhandleiding is. Zo toont Ted van Lieshout hoe hij een anekdote over een prostituee achter een raam tot gedicht verheft, door te spelen met stijlmiddelen en ritme. En hij toont dat sonnetten maken ook gewoon huisvlijt is. Neem wat vorm- en rijmregels, groepeer wat vormpjes – rondjes, vierkantjes, driehoekjes – en zo heb je ineens een sonnet. Een beeldsonnet.

Een verfrissende waarheid die de drempel van de poëzie aanzienlijk verlaagt: de vorm bepaalt allereerst dat je iets poëzie noemt, en dat is dus maakbaar. Een dichter wil dat ‘dat je de woorden proeft alsof je ze nooit eerder gezien hebt’, schrijft de dichter, en de vorm geeft daarin de doorslag. Dat tonen nota bene óók de (woordloze) beeldsonnetten, die Van Lieshout in deze bundel alle ruimte gaf: de gegroepeerde koekjes, lucifers en dobbelstenen ga je met andere ogen zien.

Wel gaat het zó zeer over vorm, dat de factor inhoud wat ondersneeuwt. Dat woordkeus er ook om inhoudelijke redenen toe doet, had meer aandacht verdiend – al blijkt het impliciet wel uit het spel met letterlijkheid en taalregisters in de ‘tekstpoëzie’. Alsof Van Lieshout nog even zegt: ja, dáár heb je toch zo’n unieke dichter als ik voor nodig.