Ode aan onderzoeksjournalistiek

Het waargebeurde verhaal over hoe The Boston Globe in 2001 het decennialang durende, seksuele misbruik door pedofiele priesters in Boston onthulde.

©

De geest van All the President’s Men (1976), de krantenfilm bij uitstek, hangt over Spotlight - het waargebeurde verhaal over hoe The Boston Globe in 2001 het decennialang durende, seksuele misbruik door pedofiele priesters in Boston onthulde. Zo is er het toeval dat Ben Bradlee Jr., de zoon van de koppige hoofdredacteur uit All the President’s Men, bij The Boston Globe werkt.

Belangrijker is de nadruk die beide films leggen op de ins en outs van het journalistieke handwerk, van dagenlang geestdodend research tot emotionele interviews. Spotlight is een ode aan de onderzoeksjournalist. Niet voor niets is de film vernoemd naar de onderzoeksredactie van The Boston Globe.

Als de nieuwe hoofdredacteur Marty Baron (Liev Schreiber) hen vraagt zich te storten op priesters die zich mogelijk schuldig hebben gemaakt aan seksueel misbruik, is dat het begin van een schandaal dat nog steeds wereldwijd resoneert. Daarbij treden er allerlei (bekende) mechanismen in: de uitgever maakt zich zorgen dat adverteerders en lezers, van wie 56 procent katholiek is, zich van de krant af zullen keren.

Slachtoffers zijn doodsbang voor een nieuwe doofpot en de kerk zelf hult zich of in stilzwijgen of bedient zich van (agressieve) ontkenningen en verdachtmakingen. Zo is de nieuwe hoofdredacteur geen geboren Bostonian en bovendien nog joods ook, dus die zal wel een verborgen agenda hebben. De Spotlight-redactie krijgt op allerlei niveaus te maken met tegenwerking.

Regisseur en co-scenarist Tom McCarthy schetst dit verhaal met gevoel voor authenticiteit. Zo werd de redactieruimte van The Boston Globe uit 2001 minutieus herschapen en laat hij uitvoerig zien hoe een archiefmedewerker oude krantenartikelen op microfiches moet opzoeken. 

Met zijn heldere mise-en-scène geeft McCarthy zijn uitstekende acteurs alle kans te schitteren. De camera volgt hen als ze lopen en vangt ze in shots met veel diepte als ze aan hun bureau zitten. Deze terughoudende stijl verdient lof maar voelt soms net te geserreerd. De emotionele speech van reporter Michael Rezendes (Mark Ruffalo) brengt vlak voor het einde de broodnodige catharsis. Net op tijd.