Zal het publiek ‘hun’ Jett Rebel nog herkennen?

Op zijn nieuwe album ‘Truck’ maakt Jett Rebel een statement. De Nederlandse popzanger mikt niet op hitjes.

Een popalbum kan dienen om aandacht te trekken, hoge verkoopcijfers te halen of live-optredens te promoten. Of als statement. In de popgeschiedenis zijn meerdere voorbeelden van platen waarmee een boodschap wordt overgebracht: de tienerster die serieus genomen wil worden (zoals Justin Bieber); Prince, die met een bonte reeks releases bewees zich niet te laten ringeloren door zijn platenmaatschappij. Todd Rundgren die in 1972 overstapte van ballades naar de eclectische stijl van Something/Anything?, waarmee hij zijn artistieke spanwijdte bewees.

Interview Jett Rebel: ‘Lippenstift moet je leren dragen’

Net als Rundgren, Prince en Bieber maakt de Nederlandse popzanger Jett Rebel (geboren als Jelte Tuinstra, 1991, Den Haag) een statement met zijn nu verschenen tweede album Truck. Truck is als een stalenwaaier: van licht naar donker, van experimenteel naar geraffineerd. Op Truck staan 27 nummers - soms niet meer dan 40 seconden gitaargefreak, soms opgebouwd als een Beach Boys-achtige popsymfonie. Maar voor alle liedjes geldt: ze klinken alsof ze zijn opgenomen in een garage, met beperkte middelen. Hoe uitgewerkt de arrangementen ook zijn, de mix (bepalend voor de verhouding van de klanken onderling) klinkt vlak. Je moet goed luisteren om te horen wat Jett Rebel in de instrumentaties heeft verstopt. Daar valt moois te ontdekken; de door hemzelf gespeelde drums, keyboards, gitaar en bas werden bewerkt met maffe galm, er is prominent tikkende snaredrum, en bijzondere stemvervorming.

Deze ruige verzameling laat zien wat Jett Rebel kan, maar vooral wat hij wíl. En dat is het statement dat hier gemaakt wordt: als hij snel en rafelig wil werken, dan doet hij dat. Jett Rebel bereikte in 2014 razendsnel de status van popster, vooral dankzij zijn opwindende, soms drie uur durende optredens.

Lees ook: De liedjes van Jett Rebel bulken van de invallen

Hij speelde op festivals en in een uitverkochte de Heineken Music Hall voor vijfduizend man. Met een in Nederland zeldzame flair flitste hij over het podium, ondertussen oog houdend voor de muzikale kwaliteit. Jett Rebel lijkt de melodische brokstukken uit zijn mouw te schudden. Op debuut-cd Hits For Kids (2014) werd die stroom nog tot een overzichtelijke dosis glamrock en powerpop ingedamd, maar op Truck wilde Jett Rebel zijn fontein aan ideeën niet beperken.

Het afgelopen jaar wilde Jett Rebel nauwelijks interviews geven, en vertrok hij naar New York voor een reeks kleinschalig solo-optredens. Ook ongebruikelijk is dat hij dit jaar drie albums uitbrengt, waarvan Truck de eerste is. De drie hebben ieder een andere stijl, belooft hij. Voor de popmuzikant, die het publiek doorgaans aan zich bindt met een ‘eigen’ geluid, is het een gewaagde stap: zal het publiek ‘hun’ Jett Rebel nog herkennen?

In zijn geval hoeft dit geen probleem te zijn. Jett Rebel is geen hitzanger (ook het commerciële succes van zijn debuut-cd bleef achter bij de titel). Wellicht wordt hij gewaardeerd juist om die muzikale flipperkast die hij bij concerten biedt. Voor Truck geldt: wie zich over de gruizige mix heenzet, hoort wat Jett Rebel live laat zien. Nu als album.