Jett Rebel wil rafelig klinken

Op ‘Truck’, zijn tweede album, laat de Nederlandse popster Jett Rebel horen hoe eigenwijs hij is: 27 ruige songs die klinken alsof ze in een garage zijn opgenomen.

Jett Rebel (Jelte Tuinstra) in de kleedkamer voor aanvang van een concert in Rotown. Foto Andreas Terlaak

Een popalbum kan dienen om aandacht te trekken, hoge verkoopcijfers te halen of optredens te promoten. Of als statement. In de popgeschiedenis zijn meerdere voorbeelden van platen met een boodschap overgebracht: de tienerster die serieus genomen wil worden (zoals Justin Bieber); Prince, die met bonte releases bewees zich niet te laten ringeloren door zijn platenmaatschappij. Todd Rundgren die in 1972 overstapte van ballades naar de eclectische stijl van Something/Anything?, bewees zijn artistieke spanwijdte.

Net als Rundgren, Prince en Bieber maakt de Nederlandse popzanger Jett Rebel (Jelte Tuinstra, 1991) een statement met zijn tweede album, Truck. Truck is als een stalenwaaier: van licht naar donker, van experimenteel naar geraffineerd. Op Truck staan 27 nummers – soms niet meer dan 40 seconden gitaargefreak, soms opgebouwd als een Beach Boys-achtige popsymfonie.

Maar voor alle liedjes geldt: ze klinken alsof ze zijn opgenomen in een garage, met beperkte middelen. Hoe uitgewerkt de arrangementen ook zijn, de mix (bepalend voor de verhouding van de klanken onderling) klinkt vlak. Je moet goed luisteren om te horen wat Jett Rebel in de instrumentaties heeft verstopt. Daar valt moois te ontdekken; de door hemzelf gespeelde drums, keyboards, gitaar en bas werden bewerkt met maffe galm, er is prominent tikkende snare drum, en bijzondere stemvervorming.

Deze ruige verzameling laat zien wat Jett Rebel kan, maar vooral wat hij wíl: rafelig klinken. Jett Rebel bereikte in 2014 razendsnel de status van popster, dankzij opwindende, soms drie uur durende optredens, op festivals en in een uitverkochte Heineken Music Hall. Met een in Nederland zeldzame flair flitste hij over het podium, ondertussen oog houdend voor de muzikale kwaliteit.

Jett Rebel lijkt de melodische brokstukken uit zijn mouw te schudden. Op debuut-cd Hits For Kids (2014) werd die stroom nog tot een overzichtelijke dosis glamrock en powerpop ingedamd, maar op Truck beperkt Jett Rebel zijn fontein aan ideeën niet.

Als popster omzeilt Jett Rebel graag de regels. Het afgelopen jaar wilde hij geen interviews geven en vertrok hij naar New York voor kleinschalig solo-optredens. Ook ongebruikelijk is dat Jett Rebel dit jaar drie albums uitbrengt, waarvan Truck de eerste is. De drie hebben ieder een andere stijl, belooft hij. Voor de popmuzikant is het een gewaagde stap: herkent het publiek Jett Rebel nog wel?