Hoe kan de grootste krant van Europa overleven?

Bild is allang geen krant meer; het is een nieuwsmerk met vele kanalen. „Journalisten moeten online zelf hun verhalen verspreiden.”

Halverwege het gesprek met Julian Reichelt van Bild komt zijn collega Tanit Koch binnen. „Kan deze op Facebook?”, vraagt de hoofdredacteur papier aan de hoofdredacteur digitaal. Koch toont Reichelt een foto op haar mobiel: de twee Duitse journalisten met Sheryl Sandberg, de hoogste baas van Facebook na Mark Zuckerberg . Die was vorige week dinsdag op bezoek bij Bild. Reichelt zegt lachend dat hij zich gevleid voelt door de foto en Koch post het beeld.

Het Amerikaanse bezoekje toont hoe serieus de Duitse titel wordt genomen in de digitale wereld. Bild en Facebook werken samen: de krant is bijvoorbeeld het eerste medium dat experimenteert met nieuws via Facebooks chatapp Messenger [uitleg Nieman Lab]. Bild publiceert ook nieuws voor de smartphones van Samsung. En het investeert sterk in online video; dat is waar bedrijven nog willen adverteren. Bild.de trekt ruim 16 miljoen unieke bezoekers per maand.

Van alle Duitse kranten verkoopt Bild, onderdeel van mediaconcern Axel Springer, ook de meeste digitale abonnementen. Ruim 310.000 lezers betalen voor toegang tot Bild Plus, voor exclusieve kopij achter de ‘betaalmuur’. Hoeveel omzet en winst Bild haalt uit digitaal en print maakt Axel Springer niet bekend. In 2014 meldde het concern dat het 1,6 miljard euro omzet en een brutoresultaat van 251 miljoen haalde uit ‘betaalde’ media (Bild, Die Welt, tijdschriften). In 2015 zal dat lager zijn, maar die cijfers zijn nog niet gepubliceerd.

Het relatief grote aantal abonnees van Bild Plus, met onder meer beelden uit de Bundesliga, is bijzonder voor een boulevardkrant. Lang werd gedacht dat alleen zakenkranten als de Financial Times geld konden vragen voor digitale informatie.

„Wie een betaalmodel instelt, moet vooral durven kijken naar de cijfers van morgen, niet naar die van vandaag”, zegt Reichelt. „Dat vereist wijs management. Een paywall kan je bereik behoorlijk om zeep helpen. Toch hebben we die hier ingesteld, want we hebben te lang onze informatie gratis weggegeven op internet.” Wie geen geld vraagt voor zijn nieuws, zegt volgens Reichelt dat die informatie waardeloos is.

De belangrijkste les die Bild heeft geleerd na vijftien jaar digitaal publiceren is dat journalisten nu zelf verantwoordelijk zijn voor de verspreiding van hun verhalen. „In de printwereld schreven we onze stukken en gingen naar de kroeg. Dat is over. Een groot deel van ons werk is nu distributie – via sociale media.”

Volgens Reichelt is Bild bij uitstek geschikt om succesvol te zijn in een tijd van Facebook en Twitter. „Een pakkende boodschap in 140 karakters met een smeuïge foto? Dat soort journalistiek doen wij al zestig jaar.”

De papierlezers zijn niet dezelfde als de online lezers. „Over het algemeen zijn digitale lezers jonger, beter opgeleid en welvarender. Een geweldige kans voor ons merk. Met kwaliteitsjournalistiek op digitale platformen kunnen we mensen voor ons winnen die nu niet van ons houden.”

Heeft die jongere, beter opgeleide bezoeker van Bild.de de krant liberaler gemaakt? „Bild is geen krant meer met een website. Maar een merk met een cirkel van platforms. Dat zie je alleen al in de ronde opstelling in de newsroom. De belangrijkste redacteuren van de krant voor diverse platformen zitten in een cirkel. We proberen elkaar te inspireren. Van digitaal naar print. En andersom.”