Bizar, wreed duel in ‘Amadeus’

Een door God gegeven, hemels-muzikaal talent: dat is Mozart. Tegenover hem staat de aardse ploeteraar: dat is tijdgenoot Salieri. Dit artistieke duel kreeg bekendheid door de film Amadeus (1984), naar libretto en toneelstuk van Peter Schaffer. Vincent Rietveld en Marien Jongewaard van respectievelijk De Warme Winkel en Nieuw West ontheiligen met hun Amadeus de iconische status van de film. Beurtelings bizar en wreed, groots en vol idioterie komt de schrijnende tegenstelling geleidelijk naar voren.

De setting is een studio, waar gitaristen Bram en Jasper Stadhouders voor spetterende begeleiding zorgen. Tussen Rietveld en Jongewaard ontstaat een grimmig gevecht over authenticiteit en lafheid van de kunstenaar.

Een essentieel element is het gespeelde interview met de gitaristen over free jazz. Dat is de echte jazz, niemand luistert ernaar, maar daar gaat het niet om. Amadeus is free jazz op de bühne. Rietveld draagt een onmodieuze witte trui, burgerlijk. Jongewaard is de bohémien-kunstenaar, geheel in het zwart gekleed met zwart opgemaakte ogen. Het tweetal is op fatale manier tot elkaar aangetrokken.

De voorstelling ontaardt in een steeds grotere chaos, alsof er geen enkele ordening in hun geest meer bestaat. Er is alleen het gif van de jaloezie. In 2012 maakte Jongewaard een indrukwekkende solo over de waarde van kunst in There is a discussion. In Amadeus schuilt hetzelfde dilemma: hoe vrij of onvrij is de kunstenaar? Deze innerlijke verscheurdheid krijgt nu klankbord en vorm in een grenzeloze en mateloos boeiende voorstelling.