Brieven over Salafisme

Superieur Westen

Het artikel van Samira Dahri is me uit het hart gegrepen. Wat zijn wij westerse blanken er zeker van dat onze wijze van samenleven superieur is, dat mensen met een andere cultuur zich maar moeten aanpassen aan onze waarden en normen. Toch wil ik daarbij het volgende aantekenen. Ik vermoed dat de meeste mensen de cultuur waarin zij groot zijn gebracht als ‘normaal’ en ‘superieur’ ervaren. Veronderstel dat West-Europeanen massaal gaan emigreren naar een land met een islamitische cultuur. Je kunt je afvragen of die hun eigen levensstijl zouden kunnen voortzetten. Kortom: behoud van eigen cultuur is een belangrijk streven, maar het is ook begrijpelijk dat dat niet zonder slag of stoot gaat.

Atheïst uit de kast

Oprecht meent deze auteur een bijdrage te leveren aan de bestrijding van het islamitisch radicalisme. Dat is positief. De auteur vindt de Islam een godsdienst van vrede. Het tegendeel blijkt maar al te vaak waar. Zij heeft gelijk dat Westerse landen christelijke feesten en mensen met vertrouwde namen ten onrechte met voorrang blijven behandelen.

Maar nog nooit is bewezen dat er welke god dan ook bestaat. Eigenlijk is élke religie gebaseerd op oeroude mythes. Van wezenlijk belang lijkt mij dat atheïsten zich meer manifesteren. Misschien dat stille atheïsten die nog in de kast zitten nu durven uitkomen voor hun atheïsme. Er lijkt nog te veel respect voor religies, die geen van alle vredelievend zijn.

Anton Mullink, lid van de Vrije Gedachte

Incidenten

In haar bijdrage ‘Salafisme is de oplossing tegen radicalisering’ doet Samira Dahri de bloedige terroristische aanslagen van begin en eind vorig jaar in Parijs als ‘incidenten’ af. Deze eufemistische omschrijving zegt voldoende over haar geestesgesteldheid als propagandiste van een vrouwen verachtende, extreemradicale ideologie die het salafisme nu eenmaal is.

Sytze van der Zee, schrijver

Hoezo zelfreflectie?

Ik heb met stijgende verbazing het stuk van Samira Dahri gelezen. Zij roept op om „de denkwijze van superieure normen en waarden” te doorbreken, die volgens haar „vele generaties in zijn greep heeft gehouden”. Ze geeft daarmee af op normen en waarden die Nederlanders in de loop van generaties hebben gekoesterd en doorgegeven: leefregels die in onze samenleving breed gedeeld worden.

Zij roept op tot „een lesje zelfreflectie”, maar zij zoekt vooral begrip voor het salafisme en zijn uitingsvormen. En „degene die daar problemen mee heeft, moet zichzelf heropvoeden door deze zaken te leren accepteren”. Als dit werkelijk de boodschap is waarmee de secretaris van Al Fitrah wil „bijdragen aan een tolerante en vreedzame samenleving”, maakt ze het voor mij wel heel duidelijk waarom het kabinet dergelijke stichtingen wil verbieden.

Erik Arendsen, Zwartebroek

Nepliberaal

„Het woord liberalisme heeft zijn identiteit na jaren van ideologische conflicten volledig verloren”, schreef ooit de Amerikaanse filosofe Judith Shklar. Haar woorden worden bewaarheid door de recente uitspraken van Jozias Van Aartsen, burgemeester van Den Haag, die zijn samenwerking met salafisten zo rechtvaardigt. „Ik ben liberaal en geloof in een grote afstand van de overheid tot geloof. […] Het salafisme als puriteinse, zeer strikte uitleg van de islam is niet hetzelfde als bedreiging van de samenleving.”

Wat salafisme inhoudt heeft Samira Dahri afgelopen zaterdag in deze krant duidelijk gemaakt: geen integratie, maar volledige acceptatie door Nederlanders van islamitische normen en waarden. Van Aartsen predikt religieuze tolerantie. Maar hoe tolerant kun je zijn? Zelfs een liberaal moet grenzen aan de vrijheid stellen. Eén manier om dat te doen is door een scheiding te maken tussen publieke moraal en privé-moraal. Maar het is een illusie te veronderstellen dat die grens scherp kan worden getrokken. De overheid mag, bijvoorbeeld, niet toestaan dat kinderen thuis worden mishandeld, omdat zij niet in God geloven.

Liberalisme betekent in essentie dat iedereen zelf mag besluiten hoe zij willen leven, zonder bang te zijn voor de consequenties, zo lang zij anderen maar dezelfde vrijheid gunnen. Het is de taak van de overheid om te zorgen dat deze persoonlijke vrijheid wordt gewaarborgd. Het is de taak van de overheid om de zwakkeren in de samenleving te vrijwaren van misbruik van macht en intimidatie door de sterkeren, dus ook de sceptische moslim die zich wil ontdoen van zijn islamitische identiteit.

Salafisten huldigen dit liberale uitgangspunt niet. De mildste vormen propageren ‘heropvoeding’ en ‘zuivering’ van hun geloofsgemeenschap en de maatschappij. Tolerantie ten aanzien van deze extreem repressieve opvoeders is een doorgeslagen vorm van moreel relativisme, een opvatting waar Van Aartsen als fractievoorzitter van de VVD nog een verklaard tegenstander van was. Hij is dan ook geen liberaal. Een burgemeester die salafistische patrouilles gebruikt om de orde op straat op oudejaarsavond te handhaven is een beginselloze pragmatist.

Menno Lievers, Oegstgeest