Storioni Festival met spannende Penderecki

Storioni Trio en Krzysztof Penderecki Foto Hans Hijmering

Dromen en demonen, daarover gaat de negende editie van het Storioni Festival. Het thema is geïnspireerd door de wereld van Jheronimus Bosch, wiens vijfhonderdste sterfjaar in 2016 groots gevierd wordt. Je moet wel een beetje je best doen om dat thema terug te vinden – in feite biedt het festival van het (20-jarige) Storioni Trio elf dagen lang ‘gewoon’ kamermuziek op hoog niveau, met een vlotte afwisseling tussen klassiek en hedendaags repertoire. En dat is heerlijk.

Composer in residence is het Poolse nieuwemuziekicoon Krzysztof Pende- recki (1933). Zijn stukken liepen als een rode draad door de programmering van het openingsweekend en vormden steeds hoogtepunten in de concerten.

Het uitgebreide Storioni Trio speelde Penderecki’s belangwekkende Sextet (2000). Het groots opgezette tweeluik begint met een brutale puls in de pianobas, die door de andere instrumenten wordt overgenomen. Penderecki laat dat gegeven vaak ontaarden in chromatiek of een klezmerdans – waarna die puls telkens weer de kop opsteekt. De uitvoering was tot de laatste tel spannend. In het ingetogen tweede deel was er een hoofdrol voor de geweldige hoornist Hervé Joulain, die vanaf de gang zijn noten de zaal in blies.

Minder opvallend maar zeker zo belangrijk was altvioliste Lily Francis, die haar plaats tussen de Storioni-broers Vossen (viool en cello) innam alsof ze niet anders gewend was en een groot aandeel had in de gloedvolle totaalklank. Ze excelleerde ook in het prachtige, verliefdheid uitwasemende Pianokwintet van Franck, met Ilya Gringolts als primarius.

Samen met het (niet steeds solide) orkest Sinfonietta Cracovia van dirigent Jurek Dybal soleerden de Storioni-leden zeer verdienstelijk in concerten van Haydn en Vivaldi. Maar als solist stal vooral Arthur Jussen (de jongste van de twee pianobroers) de show in Mozarts Pianoconcert nr. 12: stralend en lichtvoetig, met volmaakte timing en beheersing.

Het festivalthema kwam vooral tot uiting in twee eigenaardige instrumenten. Ze staan afgebeeld op Bosch' Tuin der lusten en werden speciaal voor dit project nagebouwd door componisten Aart Strootman en Marco Mlynek. Deze luitharp en een imposante, twee meter hoge draailier zagen er schitterend uit. Minder buitenissig dan de visuele was de akoestische bijdrage aan de compositie Hemelse Hel I: de luitharp klonk inderdaad als een kruising tussen een luit en een harp, en de draailier produceerde een continue drone met een venijnig kraakje. De instrumenten zijn deze week nog verschillende keren te bewonderen.