De zoete wraak van Feyenoords afdankertje

Feyenoord heeft zo langzamerhand een spitsenprobleem, AZ niet. Met drie goals was Vincent Janssen genadeloos voor zijn oude club.

Vincent Janssen zet AZ op een 3-1 voorsprong tegen Feyenoord. Met drie goals was de spits de man van de wedstrijd in Alkmaar. Foto ANP Pro Shots

De bittere ironie van de nederlaag (4-2) van Feyenoord in Alkmaar wordt misschien wel het best geïllustreerd door het jubelverhaal dat op 11 mei 2013 op de website van de Rotterdamse club stond. De dag waarop de A1 van Feyenoord zich tot kampioen van Nederland had gekroond dankzij een 4-0 overwinning bij AZ. In het stuk staat dat Feyenoord de opponent „vanaf de eerste minuut alle hoeken van het veld heeft laten zien” en dat dit grotendeels is te danken aan een spits die na zestien minuten al drie keer had gescoord: Vincent Janssen.

Uitgerekend hij, de maker van die zuivere hattrick in de kampioenswedstrijd van de A1, scoorde zondag opnieuw drie keer in een wedstrijd tussen AZ en Feyenoord. Met één groot verschil: ditmaal speelde hij in het tenue van AZ, zonder ook maar een spoor van medelijden met de club waar hij vier jaar lang heeft gevoetbald. Had hij zijn gram gehaald na een pijnlijke afwijzing? „Ja, toch wel een beetje”, zei Janssen.

De zoon van de voormalige zwemkampioene Annemarie Verstappen vergrootte bijna eigenhandig de zorgen van Feyenoord-trainer Giovanni van Bronckhorst, die een eventuele landstitel steeds verder uit het zicht ziet raken. Het was de derde nederlaag op rij, tegen een AZ dat scherper, frisser en gedrevener was. „Lopend naar huis”, zongen de supporters van Feyenoord in de richting van hun spelers. Aanvoerder Dirk Kuijt tegen Fox Sports: „Ik schaam me, dit is verschrikkelijk.”

Schuldbewust dropen de spelers af, op een middag waarop sommigen werden gekweld door een voormalige ploeggenoot. „Tonny Vilhena, Sven van Beek, Rick Karsdorp, ik heb allemaal met ze gevoetbald”, zegt Janssen na afloop. Samen met hen werd hij in 2013 kampioen met de A1. Veertien doelpunten maakte hij dat seizoen. Daarna mochten zij blijven, maar hij niet.

Waarom hij weg moest, weet Janssen naar eigen zeggen niet meer. Wel weet hij nog hoe de club afstand van hem nam. Per brief. Althans, dat was de bedoeling. Opeens vroeg iemand of hij de brief had ontvangen. Nee, zei Janssen. Waarna hem kort en bondig werd medegedeeld dat de club na vier seizoenen afscheid van hem nam. Kennelijk was hij niet goed genoeg.

De aanvaller toog daarop naar Almere City. Niet de meest sexy club van Nederland, wel een mogelijke opstap naar een club met meer allure. Zoals AZ, dat hem twee jaar lang volgde in de eerste divisie en net zo lang wachtte totdat de scouts overtuigd waren van zijn kunnen. „Vincent heeft zich in die tijd uitstekend doorontwikkeld”, zegt John van den Brom. De trainer van AZ noemde zijn spits na het gewonnen duel een „plaag voor de centrumverdedigers van Feyenoord”.

Verdediging van piepschuim

Van de tien doelpunten die Janssen dit seizoen in de eredivisie tot nu toe maakte, was nummer negen misschien wel de mooiste. Hij kapte centrumverdediger Sven van Beek uit alsof die er niet stond en krulde de bal in de verre hoek: 3-1 voor AZ en Van Beek nog gefrustreerder dan hij zo mogelijk al was. Eén minuut later maakte Janssen zijn derde van de wedstrijd. Een simpele intikker na weer een fout in een defensie die wel van piepschuim leek. Zo broos. Zo kwetsbaar.

Feyenoorder Van Beek werd voorgehouden dat het leek alsof Janssen een tamelijk makkelijke middag had. „Klopt”, zei de verdediger die nog met Janssen had gevoetbald in de jeugd van Feyenoord. Daarna bitste hij zijn luisteraars toe dat hij de aanvaller vroeger wel de baas was op training. Met ogen vol vuur: „Wat willen jullie dat ik zeg? Dit voelt gewoon klote.”

De pijn van de nederlaag zat te diep om lovende woorden te spreken over een medespeler van weleer. Janssen verdiende de complimenten wel. Ook door zijn ijver. De striemen stonden na afloop letterlijk in zijn nek en al even tekenend was de lange sprint die hij een paar minuten voor tijd trok om nog een bal binnen te houden. Resultaat: geen bal, wel kramp. Gevolgd door een applauswissel met een bos bloemen.

De franje die Janssen aan het spektakelstuk gaf vormde een groot contrast met het optreden van de spits met wie Feyenoord wel om het kampioenschap denkt te kunnen strijden. De fletse Michiel Kramer. Ja, hij scoorde, maar het was veelzeggend dat dit kwam doordat een speler van AZ de bal tegen hem aanschoot. Kramer heeft dusdanig veel moeite met het spel dat weekblad Voetbal International afgelopen week weer een top tien opdiepte van mislukte spitsen bij Feyenoord. Ook clubicoon Willem van Hanegem roerde zich: Kramer was te passief. Nog even en de spits wordt in één adem genoemd met Angelos Charisteas, Danko Lazovic, Aurelio Vidmar en Hans Posthumus.

In het licht van al dat falen blijkt nu ook dat Feyenoord niet de mogelijkheid had om misschien wel een doelpuntenmachine in spe te behouden. Volgens trainer Van Bronckhorst werd Vincent Janssen de dupe van het feit dat de club enkele jaren geleden zijn tweede elftal moest opheffen uit oogpunt van noodzakelijke besparingen. Voor jonge spelers die nog niet in aanmerking komen voor de hoofdmacht, zou dat de ideale omgeving zijn om te rijpen. Van Bronckhorst. „Dat is nu een leemte in de opleiding.”