Heel veel seks&drugs&rock&roll, en dan volgt een kogel

Een deels gekozen, deels noodgedwongen bestaan aan de zelfkant, zo ziet het leven er uit van de hoofdpersoon uit deze roman. Een Amerikaan met Iraanse ouders die een deel van zijn jeugd in Iran doorbracht en nu met enkele bevriende immigranten in een oude fabriek in Brooklyn woont. Ze maken muziek, delen drugs en net zoveel meisjes, zijn voortdurend blut en maken plannen voor tournees, verheerlijken en vervloeken beurtelings het kunstenaarsbestaan, epateren alles en iedereen.

Klinkt (te) bekend? Dat is het ook, maar Ali Eskandarian heeft een lenige stijl en verlevendigt zijn verhaal met amusante, zij het soms moeilijk navolgbare visioenen, opgestookt door liefdesvuur of drugs. De ik-figuur (die ook Ali heet) keert tijdelijk terug naar familie in Dallas, ‘een verschrikkelijke, zielloze, helse barre vlakte vol idioten en nitwits’. Hij krijgt er een baantje als ontbijt-ober en dat levert hilarische passages op.

Maar de mooiste scènes zijn die waarin Eskandarian terugblikt op zijn jeugd in Iran. Het land is dan in oorlog met buurland Irak, maar de hoofdstukken zijn teder geschreven en contrasteren vaak heftig met het seks&drugs&rock&roll-gehalte van de rest van het relaas. Daar zit veel herhaling in, evenals nogal wat uit de hand lopend zelfmedelijden (’Ik ben echt een loser. Ik kan gewoon niks goed doen en ik kan het niet helpen.’) en dat leidt tot enige leesvermoeidheid naarmate het boek vordert.

Er zit veel belofte in Golden Years, dat kenmerken in zich heeft van de traditionele romangenres, zonder het daar vaak bijbehorende zelfbewustzijn. Het is een schelmenroman, een ouderwets coming of age-verhaal, maar bovenal een wat chaotische versie van een genre dat de Amerikaanse literatuur van al veel vers bloed heeft voorzien: hoe houd je je staande in zo’n meedogenloos nieuw vaderland.

Kan Eskandarian meer worden dan de auteur van zo’n interessant debuut? Zou hij die belofte kunnen inlossen als hij minder op zijn autobiografie zou leunen? We zullen het nooit weten. Hij werd in november 2013 in Brooklyn doodgeschoten door een lid van een rivaliserende Iraans-Amerikaanse band.