La vie d’Adèle Canvas, 21.05-0.00u.

(Abdellatif Kechiche, 2013). Het was nog pais en vree toen regisseur Abdellatif Kechiche en diens leading ladies Adèle Exarchopoulos en Léa Seydoux in Cannes de Gouden Palm in ontvangst namen voor het liefdesdrama La vie d’Adèle. Daarna liep het mis. Seydoux – en in minder mate Exarchopoulos – betichtten de regisseur ervan een wispelturige slavendrijver te zijn.

La vie d’Adèle, een prachtige film over de vreugde en de pijn van de eerste liefde, vertelt de liefdesgeschiedenis van kunstacademiestudent Emma (Seydoux) en Adèle ( Exarchopoulos), die nog op de middelbare school zit. Wat volgt is zowel banaal – ontmoeting in de kroeg, obligate etentjes bij wederzijdse ouders – als groots en meeslepend: van de eerste blik op straat tot de eerste kus. Het acteerwerk van de actrices is subliem. Overigens noemde schrijfster Julie Maroh, op wier autobiografische strip de film gebaseerd is, de minutenlange vrijscène tussen twee meisjes „onwetend, niet overtuigend, pornografisch”. Als lesbienne herkende zij zich niet in de film – een zienswijze waarover de meningen in lesbische kring overigens verschillen.