Nieuwe Tiger Awards: minder films, grotere prijs

Bero Beyer, de nieuwe directeur van IFFR, herziet de Tiger Awards, Rotterdams competitie voor debuten en tweede films. Minder films, minder prijzen, maar meer prijzengeld.

Een van de eerste daden van de nieuwe directeur van IFFR, Bero Beyer (46), is de reorganisatie van de competitie voor de Hivos Tiger Awards. Acht films, die in Rotterdam hun wereldpremière en in één geval hun Europese première beleven, dingen mee naar de grote prijs van 40.000 euro, met nog een speciale juryprijs van 10.000.

„De vermindering van het aantal competitiefilms stelt ons in staat om elk van die acht films apart in het zonnetje te zetten. Tijdens het festival staat elke dag een film centraal, met een eigen poster en begeleidend programma. Dus moet de Tiger-competitie terug naar acht.”

Er waren in Rotterdam doorgaans rond de vijftien kandidaten voor de Tiger Awards, sinds IFFR in 1995 een tikje schoorvoetend afscheid nam van de gelijkwaardigheidsgedachte en mee ging doen aan de internationale gewoonte van filmfestivals om prijzen te verstrekken. Van de vijftien kregen er drie een Tiger Award van 15.000 euro, ex aequo. „Te veel, waardoor de films in competitie vaak niet voldoende aandacht kregen”, zegt Beyer. „Ook de hoogte van de prijs maakt hopelijk duidelijker dat het ergens over gaat.” En wellicht verkiest een sterke debutant nu de meer prestigieuze en lucratieve Rotterdamse competitie boven een obscuur bijprogramma van grote broer Berlijn, die een week later begint.

Sinds IFFR in 1972 werd opgericht als een internationaal festival voor de artistieke film, is er in de filmwereld veel veranderd. Er zijn meer festivals, op de mainstream gerichte festivals als de Berlinale storten zich ook op het art-segment, er zijn veel meer films en de ermee verbonden kapitaalsbelangen zijn veel groter. Beyer ziet voor zijn festival – dat trouwens „van alle Nederlanders is” – goede kansen ook in de toekomst een krachtig partijtje mee te blazen. Niet door in arren moede ook te mikken op meer mainstream, of sterren op rode lopers, zoals in het verleden wel eens is geopperd.

„Wat Rotterdam bijzonder maakt, is juist de eigenzinnigheid, de wens buiten de gebaande paden te treden, de atmosfeer van een enthousiast publiek dat je puur op je film en je passie beoordeelt. Dat is uitzonderlijk, en de reden dat we als ‘Rotterdam’ internationaal nog steeds hoog aangeschreven staan, al zijn andere festivals veel groter en rijker. Ik zeg tegen elke filmmaker: pak die aandacht!”