Longread: hoe Disney inspiratie vond in travestie

De geschiedenis begint in Baltimore, met een verlegen Glenn Milstead die graag de jurken van zijn moeder droeg.

Dit is de ontstaansgeschiedenis van Ursula, de gemene zeeheks uit De kleine zeemeermin (1989). Schrijvers Brian Ferree en Nicole Pasulka verkennen in een boeiende longread voor de literaire site Hazlitt hoe een wereldberoemde travestie-artiest de inspiratie werd voor de ultieme Disney-schurk.

De geschiedenis begint in Baltimore, met een verlegen Glenn Milstead die graag de jurken van zijn moeder droeg. Homoseksualiteit was nog illegaal. Op ‘drag’-feestjes waar Milstead wel zichzelf kon zijn, viel hij toch nog uit de toon door zijn omvang en grove humor. Alleen in bar Pepper Hill was hij - juist dankzij deze eigenschappen - geliefd.

In 1966 werd hij door zijn buurman John Waters gecast in de film Roman Candles. Het was het begin van het wereldwijde succes van zijn obscene, ijdele, onbevreesde persona Divine. Zij was volgens Ferree en Pasulka Milsteads manier om alle jaren van misbruik en pesterijen te verwerken.

Divine, zo blijkt, ging ver voor haar filmrollen. Berucht is de scene uit de film Pink Flamingos waarin haar personage Babs Johnson hondenpoep eet om te bewijzen dat ze de smerigste persoon op aarde is. Mensen gingen in de rij staan om de film te zien, maar moesten er ook van overgeven. Lees hier verder om te ontdekken hoe Divine op de radar kwam bij Disney.

Trailer voor de documentaire over Divine:

Geschatte leestijd: 19 minuten.