NUHR - vijftigers intussen - brengt snelle, slimme sketches

Bijna dertig jaar lang trekken Joep van Deudekom, Peter Heerschop en Viggo Waas al met elkaar op, onder de naam NUHR. En de vraag is hoe lang ze daarmee nog door kunnen gaan. Dat thema duikt regelmatig op in hun nieuwe programma Draai het eens om. Net als de vraag welke groepsprocessen zich binnen zo’n hecht trio gaan afspelen, en in hoeverre die nog kunnen worden uitgesproken.

In een eenvoudig toneelbeeld van metalen kleedkamerkasten, als in een kliniek, spelen de drie NUHR-mannen – vijftigers intussen – dat ze het allemaal eens terdege zullen bespreken. Ze hebben zich, zeggen ze, „ter beschikking gesteld aan elkaar”. Op het scherpst van de snede, hard en raak. En misschien ook uiterst waarheidsgetrouw, als het bijvoorbeeld over jeugdtrauma’s gaat, en over hun onderlinge verhoudingen.

Dat zou kunnen klinken als een openbare therapiesessie, die hooguit particuliere betekenis heeft. Draai het eens om blijkt echter een mozaïek van superslimme sketches te zijn waarin ook de buitenwereld relevant is. Zoals in een talkshowtafereeltje waarin de presentator en zijn gasten elkaar letterlijk veren in de reet steken. Of in een scène met hun vaste muzikant Eddie B. Wahr, die vorig seizoen door leukemie moest ontbreken, maar nu naar eigen zeggen sterk genoeg is om weer mee te doen. Zijn Indonesische afkomst is aanleiding voor een fel flonkerende woordenwisseling over de „aanzuigende werking” die succesvolle allochtonen zouden hebben op de vluchtelingen van tegenwoordig. Wahr speelt ook verder een glansrol, met stil spel, maar ook achter het drumstel, met de dramatische accenten waarmee hij diverse dialogen extra kracht bijzet.

NUHR heeft zich de afgelopen decennia, samen met regisseur Genio de Groot, gespecialiseerd in het maken van razendsnelle sketchshows met een veelheid aan doortrapte omdraaiingen. En dit is van al die shows ongetwijfeld een van de beste, een van de geestigste.