De openhartige sekszorgverlener

De redactie bespreekt elke week een

nieuwkomer op televisie. Vandaag: seksverzorger Tika Stardust.

Dat op sommige beroepen nog steeds een taboe rust, bleek in het laatste seizoen van Je zal het maar zijn (BNN), waarin presentator Sophie Hilbrand vier mensen portretteerde die hun geld verdienen met seks. De redactie van het programma had lang gezocht naar een sekszorgverlener – iemand die mensen met een beperking voorziet in de behoefte aan seks en intimiteit –, maar dat bleek moeizaam, zei Hilbrand. „Vrouwen zijn er trots op, maar willen toch niet herkenbaar in beeld.”

Des te boeiender als iemand uit zichzélf wil vertellen. Seksverzorger Tika Stardust (niet haar echte naam), voormalig maatschappelijk werkster, is openhartig over haar beroep. Er is grote behoefte aan intimiteit in de zorg, zei Tika dinsdag bij Jinek (KRO-NCRV). Zo raken mensen gefrustreerd als ze zichzelf niet meer kunnen aanraken. „Als zij is geweest ben ik minder gespannen”, zei tafelgenoot Bor Verkroost, die lijdt aan een ernstige huidziekte, over zijn seksverzorger. Hij noemt de vrouwen „elfjes”.

Ook passeert ze soms persoonlijke grenzen, vertelde Tika. Zo vroeg een gehandicapte eens of ze hem wilde slaan - „en het was juist mijn bedoeling om lief voor ze te zijn”". „Heb je het toen gedaan?” vroeg een schaamteloze Peter R. de Vries. „Ik heb uitgevonden dat het mogelijk is om te doen”, antwoordde ze oprecht. Jinek, correct neutraal: „De behoeftes zijn dus net zo breed en gevarieerd als bij ieder ander.”

Opvallend: Tika toont zich trots en gelukkig met haar beroep, wil begrip en bewustwording kweken, maar lijkt ook te laveren tussen mogelijke vooroordelen. Zo vond ze het moeilijk uit te leggen waarom ze haar werk deed en wat het nu precíes inhoudt. Ook sekscoach Boann, die uiteindelijk wilde meewerken aan JZHMZ, vertelde dat ze haar werk vijf jaar lang had verborgen om haar kinderen te beschermen. „Het wordt tijd dat we hier op een zachte, vrouwelijke manier mee naar buiten komen. Dat we laten zien wat het werkelijk is.”

Intussen zou je, los van die bewustwording, haast vergeten dat het ook gewoon een betaalde baan is. Samen met fotograaf Sofie van de Calseijde had Tika een boek gemaakt, Een stukje liefde, met foto’s en verhalen over haar werkzaamheden. Als we écht wilden weten hoe het in elkaar stak, konden we dat wel bestellen.