New Wave onverwachte winnaar Popprijs

Niet Kensington of Typhoon, maar de jonge hiphoppers wonnen prijs op geslaagd popfestival Noorderslag in Groningen.

De Likt met sensationele act.

Raar stil blijft het in de zaal. Wíe wordt daar op Noorderslag als winnaar van de dertigste Popprijs aangemerkt? New Wave? Ballonnen komen naar beneden, het doek valt open. Een mooi beeld: zo’n twintig jonge Nederlandse rappers op een rij, de armen gebroederlijk om elkaars schouders: het hiphopcollectief New Wave. Maar ze krijgen een lauw applaus van een verbouwereerd publiek dat zich überhaupt al lam gelegd voelt door een drankverbod, dit jaar ingesteld om de traditionele bierdouche voor de winnaar te voorkomen.

De rappers van New Wave, een baanbrekend project rond opkomend hiphoptalent van platenlabel Top Notch, zijn sterren van een nieuwe generatie. Maar die is zaterdagavond duidelijk niet aanwezig in de Grote Zaal van Noorderslag in Groningen. Onbevangen is de uitroep van rapper Ronnie Flex – dit jaar uitgegroeid tot grote urbanster en een van de meest prominente namen in het collectief. „We zijn allemaal jonge jongens. Allemaal straatschoffies. En we hebben gewoon de Popprijs gewonnen!”

Als een zijwind schoten de spraakmakende winnaars langs de meest genoemde kandidaten: de breed gedragen artiest Typhoon, succesvolle acts als rockband Kensington of zanger Dotan, of de jubilerende oudgedienden Golden Earring. New Wave werd de onverwachte Popprijs-winnaar die heel wat losmaakt. Er is duidelijk sprake van een generatiekloof. De jury oordeelde dat New Wave een blik in de toekomst geeft met muziek „die zoals dat hoort bij een culturele revolutie behalve veel lof ook veel weerstand oproept”. De bij jeugd gigantisch aanslaande simpele braniehiphop – „Deze fles 43 die gaat never nooit op” – vindt weinig weerklank bij het Noorderslagpubliek. Lil’ Kleine, voor altijd verbonden aan tophit Drank & Drugs, tegen een halflege zaal: „Iedereen die weg is gegaan houdt niet echt van hiphop.” Een groot contrast met New Wave’s grote online gevolg, miljoenen views en streams, zoals de jury dat terecht zag. De liedjes, enkel digitaal verkrijgbaar, veroorzaakten „een revolutie in de muziekindustrie” voor jonge muziekfans. „Je hoeft geen platen, cd’s of downloads meer uit te brengen om gehoord te worden.” De jury heeft een signaal af willen geven.

Noorderslag 2016 was een weer plezierig muziekfestijn waar nieuwe Nederlandse namen zich in de kijker speelden. Zachte mooie synthpop of staalharde metal; pop floreerde breeduit op elf podia. De band Indian Askin bewees zich met zijn duister ronkende kwaliteit als een van de beter indierock nieuwkomers van het jaar. Hiphop leverde een zwaar aandeel met de zelfverzekerde Fresku, de gebundelde kracht van Dazzled Sticks, en ook de imponerende debutant Sevn Alias wist in korte tijd te boeien.

De Rotterdamse buitenbeentjes van De Likt zegevierden in de bovenzaal als krankzinnig sensationele live-act. Nog het meest om de zinderende energie van de totaal gêneloze – uiteindelijk ontkleed tot op zijn rode onderbroek – frontman Jordy, die zijn rauwe teksten vol krachttermen laat stuiteren op niets ontziende elektrobeats. De zaal gilde het uit.

Radiovriendelijke popbandjes als The Brahms, Haevn of de zoete Nederpop van Thijs Boontjes moesten het dit festival afleggen tegen veel spannendere elektronische verkenningen. Zoals Haty Haty, het overtuigende en spannende indie-electroproject van zanger Blaudzun met producer David Douglas. Het duo Polynation trok aandacht met zijn organisch vloeiende beats. En het Yakumo Orchestra zette mooi gelaagde latintechno neer.

En dan was er het heel fleurige Surinaamse Goud-programma, een zeer feestelijke kaseko-ode aan Surinaamse klassiekers, naar aanleiding van het compilatie-album Sranan Gowtu. Sabrina Starke zong met Kenny B. En pionier Oscar Harris bracht zijn Jerusalem, dat ook op Surinaamse begrafenissen kan klinken. Dan: „Groningen, begin te spoelen want hier is de wasmasjien”, aldus presentator Raymann. Edgar Burgos van Trafassi zong over de kleine en de grote wasjes, vergezeld van archiefbeelden. Om vervolgens lekker op zijn hoofd te staan.