Zeventienduizend euro heeft Sedoc nodig

Gregory Sedoc wil naar de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Hij krijgt geen geld van NOC*NSF en boort alternatieve bronnen aan. De hordenloper als goed doel. 

Zaterdag was er een benefietavond om geld in te zamelen voor Gregory Sedoc.Foto Maurice Boyer

Sportpark Ookmeer ziet er op deze winterse zaterdagavond desolaat uit. Maar binnen in het clubhuis van de Amsterdamse atletiekvereniging AAC vult de ruimte zich met muziek en de geur van stoofvlees.

Het blauw, groen en geel van de Braziliaanse vlag hangt aan de muur en er zijn bijna honderd kleurrijk uitgedoste mensen, die naar een benefietdiner zijn gekomen omdat ze willen dat hordenloper Gregory Sedoc (34) deze zomer naar de Olympische Spelen van Rio de Janeiro gaat.

Het zou de kroon zijn op een carrière die dertig jaar geleden in het kielzog van vader en succesvol hinkstapspringer Roy Sedoc op deze atletiekbaan begon en veel hoogtepunten kende. Maar sinds de Spelen van Londen, waar Sedoc geblesseerd uitviel in de olympische halve finale en nadien zijn A-status van sportkoepel NOC*NSF verloor, liet zijn loopbaan een steeds enerverender verloop zien.

Geen A-status

Een A-status betekent dat een sporter in aanmerking komt voor een door het ministerie van Sport (VWS) bekostigd stipendium. Die regeling garandeert een bruto inkomen van ten minste het minimumloon. Een sporter kan zich gesteund door die middelen concentreren op trainen, eten en slapen. Hij of zij krijgt die A-status bij een mondiale topacht-prestatie of bij kwalificatie voor de Olympische Spelen. Zonder een stipendium zijn alle kosten voor sportbeoefening voor de sporter zelf.

Het werd schrapen voor de hordenloper. Sedoc, na de Spelen begonnen aan een fulltime opleiding bij de Haagse politie, moest veertig uur per week werken en dan in de vrije uurtjes trainen op de baan, in het krachthonk, en daarna met het gepijnigde lijf op de behandeltafel van de fysiotherapeut. Alles op eigen kosten, maar het doel altijd helder voor ogen: nog één keer naar de Olympische Spelen, naar het podium waar hij als jongen van droomde toen hij filmpjes bekeek van grootheden als Carl Lewis en Ben Johnson. „Niet omdat ik de wereld nog iets moet bewijzen”, speecht hij vlak voor de opening van zijn diner, „maar omdat dit hier – atletiek, hordenlopen – mijn leven is.” Over een maand wordt Sedoc vader. Weer een maand later vertrekt hij naar Amerika voor een belangrijk trainingskamp. Zonder vrouw, zonder kind. „Dat wordt zwaar. Maar ik ben vastberaden.”

Zeventienduizend euro heeft Sedoc dit jaar nodig. Hij betaalt er zijn coach van, zijn voeding en zijn trainingsstages naar Zuid-Afrika, de Canarische eilanden en de VS – daar waar de mondiale atletiektop verschillende keren per jaar neerstrijkt om in een warm klimaat toe te werken naar de olympische vorm.

Geld voor zijn droom

„Hij krijgt niets extra’s”, zegt Arjan van Wijngaarden, voorzitter van stichting Greg2Rio glimlachend. „Hij heeft gewoon netjes een begroting moeten maken en hij krijgt alleen geld dat hem helpt zijn droom te verwezenlijken.” Van Wijgaarden hoort bij een vriendengroep uit Vlaardingen die sinds 2011 jaarlijks probeert zo’n 25.000 euro op te halen voor een goed doel. Dit jaar is dat het sportieve lot van Gregory Sedoc.

Zo’n tachtig mensen betaalden 100 euro om bij het benefietdiner te zijn, vrienden van de sport, fans van Sedoc. Voor dat geld krijgen ze een luxe vijfgangendiner in het clubhuis van AAC. Een uitbater van een rollende keuken en vader van een zoon die hier aan atletiek doet werkt zich met zijn hele team in het zweet om de mensen te voorzien van gerechten geïnspireerd op Rio: fried chicken, ananas salsa, gestoofde lamsbout met een saus van pruimen, abrikoos, kaneel en amandel. Het vlees werd gesponsord, de wijnen samengesteld door een sommelier en met korting ingekocht, het meubilair van een bevriende partij geleend, idem voor het servies. En ook Howard Komproe, host van de avond en drukbezet stand-up comedian, doet het voor niets: hij kent de familie Sedoc sinds hij met een van de vier broers in militaire dienst zat.

Hoogepunt is een veiling

Hoogtepunt van de avond is een veiling: een gesigneerd racket van Rafael Nadal levert 400 euro op, een shirt van Ajacied John Heitinga 200 euro. Sedoc zet ook eigen diensten in: na Rio komt hij thuis koken voor vijf pesonen bij een dame die daar 650 euro voor over heeft. Het is Sedocs hobby; hij kookt elke dag en ook nu zorgde hij voor zijn vrijwilligers voor een pastaschotel en Surinaamse rendang.

Als de eindstand bekend wordt gemaakt – 12.995 euro – klinkt de luide stem van Komproe door het clubhuis. „Greg, ik postte net een selfie van ons op Twitter. Krijg ik een privébericht van een vriend in Brazilië. Hij vraagt hoeveel je nog nodig hebt. Dan gaat hij wat regelen.”