brieven

Rambam voor alle stiekeme twitteraars

Aan alle mensen met een tweede Twitteraccount. Bah. Neem zelf lekker afstand van jullie lafheid en verraad. Sukkels? Sukkels! Niet de islam, maar RTL Nieuws bracht Geert Wilders de doodsteek toe door wat nu al bekend staat als dé onthulling van het jaar (NRC 13/1). Al jaren dachten we dat Wilders zich niet interesseerde voor de vaderlandse journalistiek en dat hij kritiek de mond snoerde door mensen te blokkeren. Die koelheid, dat ijskoude; het leek onmogelijk en dat bleek het ook. Wat deed hij anders in zijn natuurlijke, ongeïnteresseerde houding tijdens Kamerdebatten? De Slimste Mens spelen leek een goede kans te maken, maar Geert ging op in zijn telefoon. Iets te veel. Die blik, de interesse en de focus. Er zat meer achter en dat blijkt. Het waren de Twitterberichten van Kim Holland, Donald Duck en alle journalisten die hem bezighielden. Mysterie ontrafeld! Toen hem gevraagd werd om een reactie, gaf hij doodleuk aan dat „iedereen wel een tweede Twitteraccount heeft”. Ik weet niet wie hij bedoelde, maar één ding is zeker: Henk en Ingrid niet. De gewone burger heeft niets met al dat achterkamertjesgetwitter.

Het is geen nepparlementariër in een nepparlement. Nee, het bleek nog veel erger. Geert bleek een neptwitteraar. Wat staat ons dan nog meer te wachten? Nederland, kom in verzet. Wij pikken dit niet langer. Wanneer wordt de politiek eerlijk en transparant? Als een volksvertegenwoordiger Kim Holland volgt en Donald Duck leuk vindt, dan moet hij daarvoor uitkomen. Het verraad, de lafheid. Of zoals Geert dat zelf zou zeggen: „Alle stiekeme Twitteraccounts kunnen de rambam krijgen”.

Nixon

In Weiners boek leren we veel over hem

Menno de Galan (Boeken, 8/1) wijdt na zijn openingsvraag vier volzinnen aan Tim Weiners One Man Against the World. ‘Een sinistere zonderling die het zonlicht niet kon verdragen’, ‘een monster’ en … over naar Evan Thomas’ Being Nixon. A Man Divided. De Galan doet boek en lezers van Boeken tekort. Weiner bestudeerde duizenden tussen 2007 en 2015 vrijgegeven CIA-, NSA- en FBI-documenten en honderden uren bandopnamen. Onze beloning voor zijn monnikenarbeid is belangrijk en adembenemend. Op The Kennedy Tapes na werden niet eerder zo accuraat en levendig sleutelscènes uit een presidentschap beschreven, hier gekenmerkt door wetteloosheid en politieke genialiteit.

Frustreerde Nixon al voor zijn verkiezing in 1968 vrede in Vietnam? Welke geheime en voor Nixon schadelijke informatie leidde tot Watergate? Waarom nam Nixon zijn geheime besprekingen op band op? Waarom vernietigde hij deze opnamen niet? Hoe bombardeer je in het geheim een land (Cambodja)?

Nixon en zijn principles (o.m. Kissinger, Haldeman, Haig, Mitchell en Dean) antwoorden nu zelf. Geen fictie, gereconstrueerde dialogen of verklaringen uit de tweede hand, maar een fascinerende nabijheid. Oral history die nieuw inzicht geeft in de spanningen en emoties bij politieke besluitvorming over leven en dood in de zwartste periode van de recente Amerikaanse geschiedenis, door een president met zijn groep vertrouwelingen in de rotsvaste overtuiging dat de wet en constitutionele verhoudingen ondergeschikt waren aan geopolitieke doelen en nationale veiligheid.

Roeland Jansen Arnhem

Commerciële bijlage

Propaganda voor de Russen

Met verbazing las ik het artikel van Munda de la Marre-van Langen over haar reis naar de Krim (NRC 9/1) [in de commerciële bijlage Bijzondere Reizen, die niet onder verantwoordelijkheid van de NRC-redactie is verschenen - red.]. Deze materie is mij bekend omdat ik ruim tien jaar ervaring in Oekraïne heb; Odessa en de Krim ken ik ook goed.

Het artikel is één grote lofzang op Natalia Poklonskaja die op de sanctielijst van de EU staat. Toeristische reizen mogen niet volgens de sancties.

Het artikel van Munda is ook een grote aaneenschakeling van Russische propaganda. Mevrouw Poklonskaja twitterde ruim voor het neerschieten van MH17 hoe blij ze was dat de rebellen in Oost- Oekraïne een Boek-raket hadden.

Kort na het neerschieten probeerde ze tevergeefs deze tweet te deleten. Een aanwijzing dat men op de Krim van de Boek wist.

Verder is Poklonskaja bekend om het aanzetten tot haat jegens Oekraïners en Krim-Tataren.

Ze lobbyde zelfs dat het de Tataren verboden moest worden hun eigen taal te spreken. Het stuk roept op tot het begaan van strafbare feiten. Misschien is er een reden hier die ik niet snap?

Robert van der Noordaa