Binnenkijken: een Amsterdams 'labyrint'

Thijs Wolzak fotografeert elke week een bijzonder interieur. Deze week in een Amsterdams 'labyrint'.

Huis „Inmiddels is het een labyrint”, zegt voormalig antiquair Herman Bill (95) over zijn woning boven de winkels aan het Singel in Amsterdam. Veertig jaar geleden kocht hij daar twee etages die „rijp voor de sloop” waren. „Het was heel armoedig en versleten door de zes gezinnen die er ooit woonden.” Hij verbouwde en „verbeterde” de boel en kocht twintig jaar later drie etages van het huis er schuin achter bij – „een hele toestand omdat er van die krakersmeiden woonden” – en bouwde de panden aan elkaar. Daarna trok hij ook nog het naastgelegen nieuwbouwappartement aan de andere kant erbij.

Esprit En nu woont Bill dus, in zijn eentje, in een heel groot huis, met etages en grote kamers, verdeeld over drie percelen die zijn verbonden door allerlei deuren en trappen. Hij heeft het allemaal zelf bedacht. „Eigenlijk ben ik een soort architect, ik heb nog de Akademie in Den Haag gedaan.” Jarenlang handelde hij in laatachttiende-eeuwse meubels uit Frankrijk. „Iedere maand ging ik wel een keer naar Parijs om iets te kopen. Daar is een bepaalde esprit, ik werd erdoor aangestoken.” Deze „rode kamer”, en ook de rest van het huis heeft hij in die ‘empirestijl’ ingericht. De stoelen, kasten, kandelaars, het servies. „Ik vind het mooi, sober en monumentaal. Als mijn Parijse vrienden hier komen, zeggen ze: ‘Nous sommes chez nous’ – we voelen ons hier thuis.”

Van Ikea „Niets, daar begin ik maar niet aan.”

Bij brand meenemen „Ik heb er nooit over nagedacht.”

Lenny Gerdes