Veel te lief

‘It comes with the job.” Misschien vond ik die woorden nog het ergste. Eberhard van der Laan gebruikte ze dinsdag tijdens een commissievergadering en hij wilde er in feite mee zeggen: een burgemeester kan vandaag de dag geen uitspraak doen over een controversieel onderwerp zonder de bagger van de nationale emocultuur over zich heen te krijgen. Zoiets lijkt me verschrikkelijk, maar Van der Laan berust erin. Het komt met zijn baan.

In werkelijkheid had de burgervader van Amsterdam niets schokkends gezegd. Op Radio 1 was hem gevraagd of hij Keulense toestanden in zijn stad verwachtte. Hij had geantwoord dat hij dacht van niet. Dus let op, dácht. „Ik hoop als burgemeester te kunnen zeggen: in ieder geval niet op die schaal. Ik vind Amsterdammers — ze horen het niet graag — daar veel te lief voor.”

Nou, nou. Van der Laan denkt dat Amsterdammers te lief zijn om met zijn honderden tegelijk vrouwen aan te randen en te bestelen. Het is me wat, zou je zeggen, maar hoon werd zijn deel. Twitter bezweek onder de woorden ‘dom’ en ‘naïef’, het liefst in kapitalen en gevolgd door reeksen van uitroeptekens — hier was werkelijk een ongehoord schandaal aan de hand. En nu kon ik het van de gefrustreerde meute op de sociale media nog begrijpen: die doorziet haar eigen geborneerdheid en cynisme vaak niet. Die snapt niet dat woedend zijn over een min of meer sussende opmerking diep van binnen neerkomt op verlangen naar het tegendeel. Alsof de Noord-Afrikaanse migranten in Amsterdam natúúrlijk in de startblokken staan om onze blonde meiskes met zijn honderden tegelijk in de tieten te knijpen. En uiteráárd zat de PvdA-burgemeester hier de Arabieren weer eens in bescherming te nemen. Wat hij niet deed, en sowieso zelden doet.

Oké — maar echt onbegrijpelijk werd het pas toen Het Parool de volgende dag nog eens uitpakte met: „Past het wel zoiets te zeggen?” En: „Is de burgemeester de weg een beetje kwijt?” Plus: „Meneer Van der Laan, onder welke steen leeft u?” Twitterniveau in het plaatselijke sufferdje. In het stuk stelde Kamerlid Ahmed Marcouch dat we niet moeten doen alsof er in Amsterdam „geen ernstige seksuele intimidatie is”. Wat Van der Laan ook nergens beweert. En VVD-raadslid Dilan Yesilgöz pookte de hysterie nog wat verder op met: „Ook hier worden vrouwen op straat lastiggevallen!” Wat Van der Laan nergens ontkent. En zo ging dat wild & opgewonden door in de media met reacties op dingen die nooit waren gezegd.

Een vuurbal van klepkolder met als dieptepunt dat de burgemeester de tekst van zijn radiogesprekje moest uitdelen in de Stopera om de verontruste gemeenteraad te kalmeren.

Tja, het komt met de baan. Hopelijk houdt de niet zo gezonde burgemeester het nog even vol. Na een afscheid van Eberhard van der Laan zou het gezonde verstand zomaar plaats kunnen maken voor de lust het volk te geven wat het op bange momenten wil horen. Nuchterheid inruilen voor populisme, daar zal Amsterdam niet beter van worden.