Thoms: ook de Meent heeft nu stadsbrasserie

foto rien zilvold

De Pannekoekstraat, de Binnenrotte en de Meent komen alledrie net onder het strijkijzer van een gemeentelijke opknapbeurt vandaan, maar op de vierkante kilometer stadscentrum die ze als uitgaansbuurtjes samen innemen, weten ze zich nog altijd redelijk van elkaar te onderscheiden.

Naar de Pannekoekstraat en de naastgelegen Herenplaats ga je voor de eethuisjes. De pasta- en sushiketens op de vernieuwde Binnenrotte zijn en blijven vooral de (waanzinnig populaire) hangplekken van de jeugd. En direct om de hoek, op de Meent, begint zogezegd The Strip. Het strookje Rotterdamse ‘cityboulevard’ waar je heen gaat voor de glamour en de kicks. In een en dezelfde seconde kun je er zo maar door een Porsche, een Maserati én een Bentley worden doodgereden.

Behalve als stadsracebaan en flaneergebied ontleent de Meent nu ook de nodige status aan het herrezen Stadstimmerhuis. Museum Rotterdam is erin gevestigd en ook – naar eigen zeggen met een al even ‘dikke Rotterdamse stempel’ – restaurant Thoms. Een zaak waarvoor de eeuwig rondjes draaiende Meent-coureur zijn Porsche, Maserati of Bentley zo maar even zou kunnen laten voor wat die is. Met zijn hoge etalageramen en het terras aan het mooiste gedeelte van de straat, is Thoms per slot van rekening een plek waar je gezien kan worden.

Het restaurant is vernoemd naar de zoon van eigenaar Arthur van Zanten, die verderop in de straat ook het drukbezochte café Van Zanten drijft. De inrichting van Thoms mag er zeker wezen, maar zal anderzijds geen monden meer doen openvallen: Rotterdam telt intussen nogal wat stoere stadsbrasseries in voormalige, zeer ruimtelijke en deels in originele staat gehouden bedrijfspanden, en dit is er opnieuw een. Het bescheiden, elegante Deense meubilair past eveneens in dit breed nagevolgde concept, en bij wijze van contrapunt verleent het ook Thoms iets vriendelijks.

Geen nieuwe wegen

Met de lunch- en dinerkaart blijken evenmin nieuwe culinaire wegen ingeslagen. Net als in diverse ‘hotspots’ elders in de stad ontbreken de kalfswang, pulled pork, het buikspek, de eendenborst, hert, kabeljauw, de onvermijdelijke hamburger en de Black Angus-beef niet. De Mibrasa-houtskoolgrill voorziet alles standaard van een rooksmaak. Maar voor wie zelfs dat toch nog te buitenissig is: je kunt in Thoms ook nog gewoon een gerookte zalm met eiersalade, een bord carpaccio, een gevulde portobello (voor de vega’s) en brood met kruidenboter bestellen.

Wat dat dikke Rotterdamse stempel betreft: er worden in Thoms biertjes van lokale makelij getapt, meer precies die van Brouwerij Noordt op de Zaagmolenkade. Speciaal voor dit restaurant is ook Thoms Keilen op het fust gebracht. Daarnaast ligt er Oude Rotterdamsche Kaas onder de stolp, wordt er Giraffe-koffie geschonken en ontbreken uiteraard de Loopuyt en Bobby’s jenevers niet.

Vers en royaal

Over de kwaliteit en de porties van de schotels die bij Thoms op tafel komen geen kwaad woord. Alles is vers en vooral royaal bemeten. Dat laatste mag ook wel. Hoewel er op de avond dat wij er zijn nog maar enkele gasten in het restaurant zitten, zijn we toch gauw twee uur zoet voordat onze drie gangen zijn uitgeserveerd. Aan de onderbezetting in de keuken kan het niet liggen, daarin tellen we op weg naar de wc toch zo’n zes koks. Het zal de nieuwigheid wel zijn.

Leuke gasten trouwens, die chefjes. Op de terugweg van de wc roepen ze je spontaan naar de passe om, zo uit de hand, snel even een stukje buikspek te komen proeven.

Zo’n vrolijk-laconiek gebaar rekenen we natuurlijk ook tot een van die dikke Rotterdamse stempels.