Grillen kunnen ze. Maar niet één vegetarisch gerecht

Dat je je restaurant Venus & Adonis noemt getuigt van commercieel inzicht. Ieder verliefd stelletje zal er zeker eenmaal aanschuiven – wie wil er niet vertoeven bij de godin van de liefde en de knappe jongeling, die overigens in de Griekse mythologie de minnaar van Aphrodite was. En het testosteron kan alleen maar nog heviger opspelen, want op de menukaart staan flinke lappen rood vlees. Venus & Adonis, overigens vernoemd naar het schilderij van Rembrandt’s leerling Ferdinand Bol (de eigenaren hebben ook een steakrestaurant genaamd De Nachtwacht), zit sinds vier maanden op de Prinsengracht, midden in de Jordaan. De zaak is classy ingericht met mooi, donker hout en prachtige tegels; het ademt de sfeer van een Italiaanse trattoria maar dan in New York. Ook de bediening ziet er piekfijn uit – ze zijn allemaal beeldschoon. Het publiek lijkt een kruising van hipsters en Zuidastypes; jonge, mooie mensen dus.

De specialiteit van het huis is dat ze kunnen grillen, steak en schaal- en schelpdieren (surf & turf, er is zelfs een steak van 300 gram met langoest, 57,50) aangevuld met klassiekers die het goed doen bij het publiek. Vegetariërs, verliefd of niet, moeten hun heil elders zoeken, er staat niet één vegetarisch gerecht op de kaart. Dat zou niet mogen anno 2016, ook voor de grill valt er wel wat lekkers te verzinnen. Het modieuze shared dining is niet aan deze deur voorbij gegaan, je eet aan tafel, de bar of aan de meet & greet tafel (zo heet dat hier). Tot zover het concept.

We gaan in ieder geval voor vlees, je zou niet anders durven. Op de kaart staan steaks tot 600 gram, maar dat is ons weekrantsoen, we verkiezen de Venus steak van ‘slechts’ 200 gram (23,50). Vooraf iets van schaal of schelp, omdat de softshell crab op is wordt het kingcrab (10,50). Voor de ander de staart van een langoest (30,-), een joekel van 250 gram, voorafgegaan door minisaté (11,50). De bijgerechten (salade 4,50 en gepofte aardappel met crème fraîche 2,75) moeten apart bijbesteld worden, je ziet dit steeds vaker in restaurants en het drijft de prijs op. Ik hou er niet van.

De wijn komt van vin nature importeur Vleck en is behalve natuurlijk ook heerlijk (Picpoul de Pinet 4,50, Cabernet Sauvignon 5,-, Gamay uit de Beaujolais 6,-), maar de rode wordt te warm (van de bar!) en de witte te koud (rechtstreeks uit de koelkast) geserveerd. Dat kan anders.

Grillen kunnen ze wél. Dat begint met de saté van rundvlees, die aan bescheiden spiesjes wordt opgediend, voorzien van uitstekende saus met stukjes pinda en komkommer in zoetzuur. Ook de steak is precies goed gegrild, saignant. De bediening laat vol trots het nieuwe (koks)mes hanteren waarmee gasten voortaan hun steaks te lijf mogen gaan, het glijdt door het malse vlees. De kingcrab is royaal, en wordt geserveerd met limoenmayonaise, uitstekend! Ook de staart van langoest – het beest lijkt op een kreeft maar heeft geen scharen – is goed gegrild, eenvoudig maar smaakvol. Het misverstand dient zich aan met de sausjes, allemaal véél te zoet en wat mij betreft ook veel te dun.

Ten slotte is er koffie en een stukje Oriënt-taart (7,75) van banketbakker Holtkamp. Beter goed ingekocht dan matig zelfgemaakt, maar ze hebben alleen maar taart (vier soorten), geen kaasplankje en niets uit eigen keuken. Da’s wel heel gemakkelijk voor een restaurant waar we uiteindelijk 120 euro voor twee personen neertellen.

Al met al hebben we prima gegeten, maar grote indruk maakt het niet. Het ontbreekt (nog) aan hartstocht, aan bezieling, zowel in het eten als in de bediening, die vriendelijk is maar ook iets te veel gemak uitstraalt. Het is een voldoende, maar de vonken spatten er niet vanaf. En dat past niet bij prille liefde.