Gelegenheidssmokkelaar handelde uit compassie

De Britse oud-militair wilde niet dat de 4-jarige Bahar Ahmadi de winter in het modderkamp in Calais zou doorbrengen.

Foto AP

Hij riskeerde vijf jaar cel. Het werd een voorwaardelijke boete van 1.000 euro. De 49-jarige Brit Rob Lawrie, verdacht van mensensmokkel omdat hij een vier jaar oud Afghaans meisje van het modderkamp in Calais mee naar Engeland nam, is geen crimineel, oordeelde een rechter in de Franse kuststad Boulogne-sur-Mer donderdag . „Compassie wint altijd”, zei Lawrie nadat in de volle rechtszaal applaus was losgebarsten.

De opmerkelijke geschiedenis van de Britse gelegenheidssmokkelaar begint in september als Lawrie beelden ziet van het op een Turks strand aangespoelde jongetje Aylan Kurdi. „Verlamd bleef ik naar die kleine vingertjes kijken, zijn huid, zijn schoentjes”, zei Lawrie op de Franse televisie. Hij vond dat hij iets moest doen om migranten te helpen en begon geld en goederen in te zamelen.

Een week later arriveert hij voor het eerst met zijn busje in de ‘jungle’, waar duizenden mensen hun kans afwachten om het Kanaal over te steken. De ex-militair en vloerbedekkingsreiniger deelt hulpgoederen uit en bouwt hutten voor de naderende winter. Hij neemt zich voor vaker op en neer te gaan.

Eind september maakt hij kennis met de vierjarige Bahar Ahmadi, die met haar vader in het kamp verblijft. Het contact wordt intensiever en de vader vraagt meermaals of Lawrie – zelf vader van vier kinderen – haar kan meenemen naar Engeland om haar bij familie in Leeds af te zetten. Op 24 oktober om half elf ’s avonds, vlak voor hij met zijn busje weer naar de boot moet en het kind op zijn knie ligt te slapen, zwicht hij.

„Ik wilde niet dat een meisje van vier de winter in de jungle zou doorbrengen.”

Hij verstopt het kind in de bestelbus, maar weet niet dat op dat moment al twee volwassen Eritreeërs aan boord zijn. Als die door Engelse honden worden gevonden, pakt de politie hem op. Zijn ondervragers geloven dat hij niets met de smokkel van de Eritreeërs te maken heeft, maar als hij een paar uur vastzit, begint hij zich zorgen te maken over het meisje. Hij biecht op dat ze nog altijd in de bus verstopt zit.

„Het was verkeerd, het was een stom bedacht plan”, zei Lawrie voor de rechter. Hij bood zijn excuses aan en beloofde het niet weer te doen. Hij zei te lijden aan een bipolaire stoornis en gilles-de-la-tourette. Door zijn plotselinge bevlieging om mensen te gaan helpen had zijn vrouw hem in de tussentijd verlaten: zijn compassie was al genoeg bestraft. De rechter was het daarmee eens. Omdat er geen geld was betaald, was Lawrie naar de letter van de wet geen mensensmokkelaar. De boete kreeg hij voor het „in gevaar brengen van andermans leven”.

Het meisje was met haar vader bij de rechtszaak om Lawrie te steunen. Nu zijn ze terug in het kamp.