En nu hervormen

De internationale atletiekfederatie blijkt corrupt tot in de top van het bestuur. De nieuwe voorzitter, Seb Coe, komt er genadig vanaf.

De wereldatletiekbond IAAF presenteerde zich jarenlang als een hardliner in de strijd tegen doping. Streng was niet streng genoeg. Dat beeld is intussen compleet gekanteld nu blijkt dat de federatie een partner in crime is geweest.

Die dubieuze rol kwam aan het licht na onderzoek van een commissie van wereld antidopingbureau WADA naar misstanden in de Russische atletiek. Die commissie, onder leiding van voormalige WADA-voorzitter en Canadees IOC-lid Dick Pound, bevestigde twee maanden terug wat de Duitse televisieverslaggever Hajo Seppelt eerder had onthuld: er bestond een dopingnetwerk in de Russische atletiek, waarbij overheid, atletiekbond, antidopingbureau en dopinglaboratorium met elkaar samenwerkten.

Destijds werd al duidelijk dat de IAAF onderdeel was van dopingmalversaties in de Russische atletiek. Donderdag, bij de presentatie van deel twee van het rapport, werd bevestigd dat de voormalige, Senegalese voorzitter Lamine Diack (82) meewerkte aan cover ups van positieve Russische dopingtesten. Hij heeft in ruil voor die hulp 1,5 miljoen euro van de Russen ontvangen. Voor de WADA-commissie was dat aanleiding Interpol in te schakelen. De Franse justitie is een strafrechterlijk onderzoek naar Diacks corruptiepraktijken begonnen. De oud-voorzitter, die op borgtocht is vrijgelaten, heeft die betaling tegenover de politie toegegeven.

Bij de openbaarmaking van deel één van het rapport wilde WADA nog geen namen van foute IAAF-officials noemen om het onderzoek naar Diack en de zijnen niet te beïnvloeden. Donderdagmiddag, tijdens een persconferentie in München, bevestigde de onderzoekscommissie dat de man die zestien jaar de IAAF voorzat, persoonlijk leiding gaf aan dubieuze praktijken.

Omringd door vertrouwelingen

Het is onthutsend te lezen dat Diack een groepje vertrouwelingen om zich heen verzamelde om de corruptie in stand te houden. Het betrof zijn persoonlijke adviseur Habib Cissé, zijn zoon Papa Masada, de marketingmanager van de IAAF, zijn zoon Khalil, die als consultant opereert, en Gabriel Dollé, hoofd van het antidopingprogramma van de IAAF. Ook zouden stafleden zoals communicatiehoofd Nick Davies en secretaris-generaal Pierre Yves Garnier tegen betaling in het complot zitten. Dollé heeft dat erkend, nadat bij een huiszoeking in zijn kluis 87.000 euro aan cash geld was gevonden. Davies en Garnier ontkennen elke betrokkenheid.

Alle onthullingen roepen de vraag op of Sebastian Coe wel de aangewezen persoon is om de IAAF te hervormen. Hij was acht jaar lang vicevoorzitter onder Diack. Was hij al die jaren onwetend? Heeft Coe zelfs nooit iets gemerkt? Voor buitenstaanders is dat moeilijk te geloven. In werkelijkheid is dat mogelijk, omdat Coe als bestuurslid maar zo’n drie keer per jaar vergaderde. Hij was niet betrokken bij de dagelijkse werkzaamheden op het bondsbureau in Monaco.

Anderzijds blijft het opmerkelijk dat Coe nooit iets heeft gemerkt van onzuiver handelen bij Diack. Of hij hield zich doof en blind, of zijn antenne was niet goed afgesteld. Volgens Sylvia Barlag, het Nederlandse bestuurslid van de IAAF, is het goed mogelijk dat Coe onwetend was. De stijl van Diack was dat hij het bestuur selectief informeerde en nauwelijks gelegenheid bood om kritische vragen te stellen.

Tijdens de presentatie van het rapport werd Pound de vraag gesteld of Coe bij de IAAF momenteel wel de juiste man op de juiste plaats is. De voorzitter van de onderzoekscommissie zei van wel. De bij de persconferentie aanwezige Coe zal het met genoegen hebben aangehoord. Hij kreeg openlijke steun. Een opvallend milde uitspraak van Pound, die in een verleden als voorzitter van WADA zich nooit zo genereus heeft uitgelaten over bijvoorbeeld Hein Verbruggen en Pat McQuaid, voorzitters van de internationale wielerunie UCI. Die werden door Pound voortdurend verketterd vanwege hun vermeende passiviteit in de strijd tegen doping.

Coe gedroeg zich nederig

Coe zelf was nederig in zijn commentaar op alle onthullingen, die de IAAF zwaar hebben besmet. De Brit, die in augustus aantrad als voorzitter, gaf donderdag toe dat het bestuur waarvan hij acht jaar deel uitmaakte, alerter had moeten zijn. „Ja, we hadden ons er meer bewust van moeten zijn”, reageerde Coe volgens het persbureau Reuters. „Maar waren we in een positie om meer te weten? Nee.”

Coe wacht de zware taak van rehabilitatie. Hij belooft er alles aan te zullen doen het vertrouwen in de IAAF en de sport te herstellen.