Engeland wil eigen hymne: Wonderwall,Jerusalem of...

Met steeds nationalistischer buren, groeiende onvrede over de EU en immigratie zwelt in Engeland de roep om een eigen volkslied aan.

Arm Engeland. Als enige land ter wereld heeft het – voor zover bekend – géén volkslied. Als enige land in het Verenigd Koninkrijk moet het het louter doen met het Britse God Save the Queen. Terwijl de Schotten Flower of Scotland zingen, de Welsh Hen Wlad Fy Nhadau (Land van mijn Vaders) en de Noord-Ieren wisselen per gelegenheid tussen het Britse en het Ierse volkslied en Danny Boy.

Tijd, vindt Lagerhuislid Toby Perkins (Labour), om een Engels volkslied te kiezen. „We spelen deze zomer tegen Wales [op het EK voetbal]. Het is hét moment hier over te praten.” Hij meent dat „een lied dat Engeland viert toepasselijker is [dan God Save the Queen]”.

Zijn voorstel is niet nieuw. Maar de kans is groter dan ooit dat er een officieel Engels volkslied komt: het past bij de tijdgeest. Want hoe nationalistischer de Schotten zich gedragen, hoe vaker er wordt gesproken over een opdringerige Europese Unie, hoe groter de zorgen om immigratie en het verlies van een eigen identiteit, des te luider klinkt onder Engelsen de roep om zo’n eigen volkslied.

Deze week kwam het Lagerhuis bovendien voor het eerst bijeen om in aanwezigheid van louter Engelse parlementsleden over louter Engelse kwesties te praten. Dat is een direct gevolg van het Schotse onafhankelijkheidsreferendum twee jaar geleden, dat de Engelsen nog eens extra met de neus op het feit drukte dat zij als enige van de vier landen géén eigen parlement hebben. De Engelse Lagerhuisleden zullen Perkins’ voorstel nu in maart bespreken.

Grote vraag is wát het volkslied dan moet worden. Voor de hand ligt Jerusalem, een lofdicht van William Blake over het ‘green and pleasant land’ dat de Engelsen al sinds de Industriële Revolutie vrezen kwijt te raken, en dat vertolkt dat Engeland het uitverkoren land is. Het wordt al vaak als onofficieel lied gezongen.

Of moet het toch het pompeuzere Land of Hope and Glory worden van Edward Elgar, dat tijdens de Last Night of the Proms uit volle borst wordt meegezongen? Of juist iets heel anders? De Schotten Alastair Campbell, voormalig spindoctor van oud-premier Tony Blair, en Billy Connolly, komiek, opperen de begintune van de oer-Engelse radiosoap The Archers.

Onder #NationalAnthem suggereerden anderen op Twitter Always Look on the Bright Side of Life van Monty Python omdat het zo lekker mee te zingen is, Wonderwall van Oasis omdat iedereen de woorden zou kennen, of Vindaloo van Fat Less, een parodie op een voetballied en cynische verwijzing naar de biercultuur van de Engelsman. Perkins onthulde woensdag in het Lagerhuis dat iemand zelfs Heaven Knows I’m Miserable Now van The Smiths bij hem had aangedragen. Dat leek hem geen goed idee.