Een accountant wilde iets bereiken. Dus jatte hij 14 miljoen euro

Sandy Jenkins wilde geld en luxegoederen. Maar hij wilde vooral respect en bewondering van zijn omgeving.

Illustratie Stanley Martucci en Cheryl Griesbach

Het fijnste moment van de dag voor de dromerige accountant Sandy Jenkins was wanneer ‘s ochtends om 6.30 uur de wekker ging. Hij bleef dan nog vijf minuutjes in bed liggen om te fantaseren over een leven vol avonturen en ambities. Hij wilde reizen, grote projecten ondernemen, een bedrijf opzetten - en vooral iets van zichzelf maken.

Die wensen verdampten om 6.35 uur, wanneer het tijd was om op te staan en weer aan het werk te gaan. Nog tien jaar en hij kon met pensioen gaan, zo staat te lezen in een longread van Texas Monthly. Maar tien jaar is een lange tijd wanneer je werk je verveelt en je dromen en verlangens hebt die verder gaan dan een bestaan als accountant. Jenkins voelde zich onzichtbaar en zou graag willen dat zijn omgeving wat respect voor hem had.

Fraude begint…

Het leven van de stille, onopvallende Jenkins nam dan ook een radicale wending. Het begon klein, terwijl hij werkte voor de wereldwijd vermaarde bakkerij Collin Street Bakery. Hij sluisde kleine bedragen weg van het bedrijf naar zijn eigen rekening, om zo sneller de nieuwe Lexus te kunnen aanschaffen waar hij al zo lang voor spaarde.

Dit zette Jenkins aan het denken. Hoe lang zou hij nog moeten sparen voor zijn overige dromen eindelijk uit konden komen? Zou het überhaupt wel zover komen? Hij had zo hard gewerkt, filosofeerde Jenkins, hij had het inmiddels wel verdiend om een keer gelukkig te worden.

…en loopt uit de hand

En zo kon het dus dat Jenkins’ fraude en diefstallen steeds verder escaleerden, tot het door hem gegapte bedrag maar liefst 14,7 miljoen euro bedroeg. Een nieuwe keuken, chique kleding en etentjes, vijf Rolex-horloges, een chartervliegtuig - het kon ineens allemaal. De levensstijl van Jenkins en zijn vrouw werd dan ook steeds exorbitanter - zo erg, dat het een wonder is dat hun omgeving zo laat pas sceptisch begon te worden.

Ondertussen vroeg de CEO van Collin Street Bakery zich af waarom ieder jaar de winstcijfers zo bleven tegenvallen. De longread van Katy Vine leest als een thriller waarin de hoofdpersoon steeds hebzuchtiger wordt en steeds grotere capriolen moet uithalen om zijn daden te verbergen. Uiteindelijk zou hij dan ook te dicht bij de zon vliegen en ter aarde storten.

Lees hier de longread“Just Desserts” van Texas Monthly (7.765 woorden; leestijd circa 31 minuten)