Optocht van usual suspects

De invloed van een bestuurder wordt nogal eens overschat. Onderzoekers van Harvard denken dat het, afhankelijk van de sector, tussen de 2 en 22 procent ligt. Vooral belangrijk: geluk en economische omstandigheden. En toch verschijnen er stapels boeken met tips voor CEO’s om hun bedrijf succesvol te makent. Arjan Eleveld probeert in zijn boek Echt! leiders in te peperen dat ze nooit moeten doen alsof. Dat zou alleen maar gedoe in de boardroom geven. Helaas volgt er in Echt! geen mooie analyse over hoe het fout ging in de bestuurskamers waar ze elkaar aan de stropdas over de tafel trokken. Eleveld maakt de fout zijn boek te gebruiken om zijn kennis te etaleren, zonder zijn onderwerp af te bakenen.

En dus wordt het een optocht van de usual suspects in managementboeken: Daniel Kahnemann, Daniel Pink, Steve Jobs, John Kotter, Ricardo Semler, Abraham Maslow en Google. Ze worden allemaal gebruikt om het belang van transparantie en een duidelijke missie aan te tonen. Een bedrijf moet ‘purpose’ hebben volgens Eleveld. Echt! lijdt onder breedsprakigheid, weinig originaliteit en vooral een gebrek aan afbakening.