Journalistiek niks mis met Sean Penns trip, maar liever geen film

Als filmmaker zou je soapster Kate del Catillo bij een auditie het voordeel van de twijfel gunnen. Anders dreigt wellicht „an offer you can’t refuse”. Dit weekeind schrijft Hollywoodster Sean Penn in Rolling Stone hoe zij een ontmoeting regelde met de Mexicaanse drugsbaron El Chapo van het machtige Sinaloa-kartel, die dit weekend ten derde male in de boeien werd geslagen.

El Chapo wilde graag een Hollywoodfilm over zijn loopbaan van keuterboertje tot drugsmiljardair, en pochte tegen Penn over zijn vloot onderzeeërs, vliegtuigen, trucks en boten. Hij nam wellicht te veel risico: Penn werd gevolgd en gaf ongewild inzicht in de communicatie van het kartel. En nu valt half Amerika over Penn heen: het Witte Huis, columnisten die vinden dat hij al te begaan is met de veiligheid van een massamoordenaar, Republikeinen die hem een landverrader noemen.

Niks nieuws voor Sean Penn. Acteren heeft niet zijn prioriteit: sinds zijn Oscar voor Milk in 2008 speelde hij in slechts zeven films. Hij profileert zich meer als hulpverlener, radicaal activist en journalist. En welke journalist had zo’n interview afgeslagen? Penns verhaal leest als een jongensboek: teugen tequila in wiebelige vliegtuigjes, angst voor kettingzagen die verdwijnt als de ‘mythische’ El Chapo een gentleman blijkt. De filmster observeert goed: El Chapo’s entourage draagt overhemden, maar zodra diva Kate del Catillo naar bed gaat doet men scherfvesten aan. De stijl is sober, prestige ontleent men aan peperdure polshorloges.

Via een videolink stelde Penn El Chapo later kritische vragen, maar soms praat hij de drugshandel en het geweld goed. Het Sinaloa-kartel moordt en martelt niet recreatief maar zakelijk, aldus Penn. En in de oorlog tegen drugs draagt ook consument Amerika schuld.

Journalistiek valt Penn niet eens zoveel te verwijten. Maar hij is ook een Hollywoodster, die geacht wordt in oorlogstijd de troepen aan te vuren. Dat Jane Fonda tijdens de Vietnamoorlog Noord-Vietnam bezocht en poseerde op luchtafweergeschut, achtervolgde ‘Hanoi Jane’ lang. Vraag is of de ‘War on drugs’ een oorlog is, maar een geautoriseerde, begripvolle ‘biopic’ over El Chapo lijkt een dubieus idee. Zeker van Penn, die volgens zijn critici in elke vijand van Amerika een boezemvriend ziet. Penn spreekt zich dan wel uit tegen Osama bin Laden, maar typerend is een blunder van website Deadline. Dat nam een satire van The New Yorker dit weekeind als nieuws over: IS blaast Penns interview met leider Al-Baghdadi af uit veiligheidsoverwegingen. Al blijft de kalief een fan van diens oeuvre. „Ook die film met (ex) Madonna.”