Meer geïnteresseerd in Washingtons vijanden dan in mooischrijverij

De filmster en activist zocht eerder anti-Amerikaanse staten op. Maar vanwaar zijn begrip voor drugsbaas El Chapo?

De Cubaanse presidenten Fidel en Raúl Castro. Hun Venezolaanse collega Hugo Chávez. Nu de Mexicaanse drugsbaron Joaquín ‘El Chapo’ Guzmán. Wie volgt? IS-leider Al-Baghdadi? Kim Jong-un in Noord-Korea?

Filmster Sean Penn (55) ontmoet graag de vijanden van Washington. Om vervolgens in opgewonden proza te schrijven over de sterke mannen die zijn ‘vrienden’ worden. Uit het verhaal dat dit weekend verscheen op de website van Rolling Stone: „Zijn wij, het Amerikaanse volk, niet medeverantwoordelijk voor wat we demoniseren?” Het is typisch Penn: alles is relatief. Ook een moordlustige sociopaat die talloze levens en de Mexicaanse samenleving hielp ruïneren, is maar een kleingebouwd mens met een moeilijke jeugd, goede bedoelingen en een machinegeweer over zijn schouder.

Het verhaal over El Chapo (‘De Korte’) veroorzaakte een golf van opwinding toen het zaterdagavond kort na El Chapo’s arrestatie werd geplaatst. Op Twitter werd Penns schrijfstijl genadeloos gehekeld. En ethici waren niet te spreken over de belofte van Rolling Stone dat El Chapo het stuk vóór publicatie had mogen lezen. Maar goed, Penn vertelt in het verhaal hoe hij gezellig tequila dronk met de Mexicaan. Hij omschrijft El Chapo als „in de eerste plaats een zakenman” en verzuimt helaas om een kritische vraag te stellen.

Dat Penn en Rolling Stone het wettelijke recht hadden dit interview te publiceren, betwijfelt niemand. Maar voor één keer leek de Republikeinse presidentskandidaat Marco Rubio voor een meerderheid van de Amerikanen te spreken toen hij Penns werk zondag omschreef als ‘grotesk’. Penn bezocht eerder Irak, Iran, Haïti en Cuba. Wat hij daarover opschreef? The New Yorker merkte op dat Penn zo’n minachting toont voor de journalistiek die hij zegt te bedrijven, dat het beter zou zijn om zich op zijn liefdadigheid en films te richten.

Ook Rolling Stone shockeert graag

Als zoon van een omstreden acteur leerde Sean dwars te denken. Leo Penn, een linkse vakbondsman, kwam in de jaren vijftig terecht op de beruchte black list van Hollywood. Sean Penns wantrouwen komt eruit voort, evenals zijn waardering voor anti-Amerikaanse staten.

Maar het warme begrip voor El Chapo? Penn zwijgt sinds de publicatie. In het verhaal lijkt hij aandacht te willen vragen voor het Amerikaanse aandeel in het drugsprobleem – een groot deel van alle Mexicaanse drugs wordt geconsumeerd in de VS. Tegelijkertijd is hij een criticus van het antidrugsbeleid.

Het motief van Rolling Stone is wél duidelijk. Vorig jaar probeerde het blad ook al aandacht te trekken door een spannend verhaal te plaatsen over een spectaculaire verkrachtingszaak op de Universiteit van Virginia. Té spannend – dat artikel was uit de duim gezogen, Rolling Stone moest door het stof. Maar de neiging om zelf nieuws te worden met sensationele stukken leeft voort.