Is Bosz niet te goed voor Maccabi?

Hij won bij zijn debuut als Maccabi-coach. „Zijn de spelers goed genoeg om hem te begrijpen?”

De vasthoudendheid van technisch directeur Jordi Cruijff gaf voor Peter Bosz de doorslag om voor Maccabi te kiezen. Foto AFP

Was de hand van Peter Bosz al zichtbaar? Dat kon bijna niet, vond hij zelf. Nog maar een week geleden kwam het rond met Maccabi Tel Aviv, woensdag landde hij in Israël en gaf hij zijn eerste training, donderdag werd hij voorgesteld aan de pers en zondagavond laat mocht hij meteen aan de bak, thuis tegen Maccabi Haifa. Hij won, met 2-1.

Toch was er op de persconferentie na afloop een Israëlische journalist die het verschil met de vorige trainer, de Serviër Slavisa Jokanovic, opmerkte. Klopt het, vroeg Eli Shvidler, dat Bosz zijn spelers had opgedragen om direct druk te zetten bij balverlies? Bosz antwoordde bevestigend. Drie, vier seconden, dan moet zijn ploeg de bal weer in bezit hebben.

Bosz maakte een goede eerste indruk door in keurig Engels zijn verhaal te doen, en door te glimlachen – Jokanovic schijnt geen lachebekje te zijn. Shvidler, voormalig chef Sport bij het dagblad Haaretz, vindt dat Maccabi met Bosz ook inhoudelijk een mooie slag heeft geslagen. „Hij staat bekend om zijn verzorgde en aanvallende voetbal. Het enige wat ik me afvraag, is of de spelers van Maccabi goed genoeg zijn om zijn visie te begrijpen.”

De opmerkingen van Shvidler blijken een algehele verbazing te weerspiegelen: waarom zou een succesvolle trainer eigenlijk de Nederlandse competitie achter zich laten voor onze middelmaat? Toen de Israëlische middenvelder Sheran Yeini afgelopen zomer van Maccabi Tel Aviv naar Vitesse verhuisde, werd dat in zijn thuisland alom gezien als een promotie.

Kan Maccabi zich meten met Vitesse? Afgaande op de wedstrijd tegen Maccabi Haifa moet Bosz het vooral hebben van een duo voorin: Eran Zahavi en Tal Ben-Haim II. In de eerste helft maakte de Franse Israëliër Zahavi zijn zeventiende doelpunt in zestien competitiewedstrijden. Maar vooral zijn assist voor het tweede doelpunt verried zijn inzicht: een dieptepass die zodanig om enkele verdedigers heen krulde dat ze van de weeromstuit Ben-Haim II uit het oog verloren. Ben-Haim II – zijn naamgenoot Tal Ben-Haim I speelt centraal in de verdediging – schoot de bal binnen in de verre hoek.

Toch oogde Maccabi al met al als een Nederlandse middenmoter. Een soort ADO Den Haag, maar dan in een verouderd stadion. Ook het trainingscomplex is niet zo mooi als dat van Vitesse. Zo vond de perspresentatie van Bosz er plaats in een bouwkeet, waar nog wel de gewonnen bekers van Maccabi op plankjes tegen de muur stonden.

Zondagavond prees Bosz na afloop van de wedstrijd de tegenstander, en dat is ook wel zo beleefd. In werkelijkheid was het spel van de ploeg uit Haifa, de nummer zes op de ranglijst, niet om aan te zien. Dat is ook meteen het probleem van de Israëlische competitie. Maccabi Tel Aviv is zo gek nog niet als nieuwe club voor Bosz, maar los van naaste belager Hapoel Be’er Sheva is de rest van de competitie erg zwak. En als het thuis te makkelijk gaat, weet bijvoorbeeld ook de Schotse kampioen Celtic, wordt er te weinig weerstand gekweekt om internationaal goed te presteren.

Natuurlijk maakt Bosz met Maccabi meer kans op Europees voetbal dan met Vitesse. In zoverre valt zijn overstap te begrijpen. En er zijn nog andere zaken: zo zou hij volgens Israëlische media veel meer gaan verdienen dan in Arnhem, zijn voorgangers hebben na Maccabi mooie transfers gemaakt naar Europese subtoppers, en naar eigen zeggen hoort Bosz van iedereen dat het leven in Tel Aviv paradijselijk is.

Maar wat voor de keuze van Bosz pas echt doorslaggevend was, was de vasthoudendheid van Jordi Cruijff. Al jaren had de technisch directeur van Maccabi een oogje op Bosz, en nu was het geschikte moment om toe te slaan. Opvallend genoeg zei Cruijff, sinds 2012 werkzaam in Tel Aviv, dat hij tot op heden de voorkeur had gegeven aan Spaanse en Portugese trainers omdat die minder cultuurverschillen zouden ervaren.

Kennelijk was de tijd inmiddels rijp geworden voor de Hollandse School – een woord dat in Israël geen bijklank kent van mislukte EK-kwalificaties, maar gewoon nog het ontzag afdwingt van vroeger. Het is aan Bosz om dat ook weer het ontzag van de toekomst te maken.