Dream pop domineert festival Eurosonic

Eurosonic is het moment om de trends in de popmuziek te ontdekken. Helaas is dromerig nogal populair.

Wie deze week het aanbod van meer dan 300 nieuwe bands en artiesten op showcasefestival Eurosonic bekijkt, zou makkelijk de indruk kunnen krijgen dat muziekmakend Europa in een droomstaat verkeert. Dream pop is dé grote trend op het Groningse festival, waar men in deze turbulente tijden liever de collectieve koppen in het zand steekt en wegkijkt van maatschappelijke ontwikkelingen.

Dream Koala uit Frankrijk, Pleasure Beach uit Ierland, Alice On The Roof uit België en de IJslandse zanger Axel Flóvent: allemaal maken ze dream pop, waarbij hun zoete stemmen ingebed zijn in akoestische of elektronische soundscapes. Violet Skies en Charlotte OC uit Groot-Brittannië stellen hun synthesizers in dienst van muzikale droomlandschappen. Ook het Italiaanse trio Be Forest en de Belgische eenmansband Tout Va Bien blinken uit in berustende mooizingerij.

Oost-Europa

Dream pop? Laat de oude punker Johnny Rotten het maar niet horen. „There’s no future and England’s dreaming”, schreeuwde de frontman van de Sex Pistols in 1977 van de daken over het toekomstperspectief van zijn generatie.

Opmerkelijk is dat deze editie van Eurosonic het vizier richt op de CEE-landen, Centraal- en Oost-Europa. Gebieden waar in de afgelopen maanden de dromen van veel gedwongen migranten in duigen vielen. Terwijl overal de grenzen dichtgingen, bekwaamde het Kroatische trio Them Moose Rush zich in freaky progrock en droomde K-Ross uit Bulgarije van een Europese doorbraak met elektronisch geïnjecteerde soulpop. Het Bosnische Dubioza Kolektiv, opgericht om stereotypen over het Balkanleven te ontkrachten, brengt jolige skamuziek.

Degelijke pop

Er komt degelijke popmuziek uit oostelijk Europa, zoals de Hongaarse rockgroep Ivan & the Parazol die schitterde op het Szigetfestival. De Slowaakse groep Fallgrapp brengt triphop in de eigen taal. Verwacht niet dat deze bands iets bijdragen aan de maatschappelijke discussie over de stand van zaken in hun landen. Oost-Europese popgroepen anno nu mijmeren liever over „de liefde als antwoord op vragen van het hart” (K-Ross) of „het vuur dat de bitterheid verjaagt” (Carnival Youth uit Letland).

Garagerock

Is er dan nergens een alternatief geluid op Eurosonic? Jazeker: de Finse garagerockband zonder gitaar Have You Seen The Jane Fonda Aerobic Video? wekt alleen al om de naam nieuwsgierigheid. En Georgia is niet alleen de drumster van de grootste popdichteres van het moment, de Britse Kate Tempest, maar maakt op eigen titel boeiende elektropop met hyperrealistische teksten over modern leven in Londen. The Blossoms uit Manchester worden getipt als de indierockband die het dit jaar helemaal gaat maken en ook de zeventienjarige eenmansband Mura Masa haalde de toonaangevende BBC Sound Of 2016-lijst met zijn jazzy groovepop.

Geluidsarchitect

Tot de aanraders van het festival behoren de Londense zangeres Dua Lipa, die haar sound en producer deelt met Lana Del Rey, en de klassiek geschoolde geluidsarchitect C Duncan. Ze maken popmuziek waarbij je makkelijk weg kunt dromen, maar die net iets uitdagender uitpakt dan de lethargische niksigheid van de dream pop die overal op de 36 Groningse podia de kop zal opsteken.