De zuster hoeft niet meer te fietsen

Enschede heeft een nieuw ziekenhuis. Dit weekend moesten alle patiënten verhuizen van het oude naar het nieuwe gebouw.

In totaal moeten 250 patiënten overgebracht worden.

Het was een bijna militaire operatie, de verhuizing van het oude naar het nieuwe ziekenhuis afgelopen dagen in Enschede. Elke twee minuten werd zaterdag een patiënt van het oude gedeelte naar een gloednieuwe eenpersoonskamer gebracht. Ongeveer 250 patiënten maakten „de grote oversteek”, zoals Medisch Spectrum Twente (MST) het zelf omschreef. Vanaf deze maandag kunnen patiënten in de poliklinieken van het nieuwe ziekenhuis terecht.

Stipt 13.37 uur is het tijd voor de verhuizing van de 84-jarige Hilly Winters uit Apeldoorn, anderhalve week geleden geopereerd aan haar alvleesklier. Nadat ze vooraf medisch is gecheckt wordt ze in haar bed binnendoor via gangen en liften naar de nieuwbouw gereden, zich realiserend dat ze „een historische gebeurtenis” meemaakt. Achter haar staat dan de volgende patiënt al klaar.

In het ziekenhuis zijn 130 verhuizers aan het werk en is extra personeel ingezet. Monteurs en leveranciers zijn aanwezig voor het geval zich technische problemen voordoen.

Bij de aanblik van de nieuwe patiëntenkamer vallen de „mooie gordijnen” op en de eigen badkamer. Winters: „Heel mooi, zeg. Wat een luxe. Fijn.” Verpleegkundigen op de afdeling moeten, hoewel vooraf goed getraind en geïnstrueerd, nu in de praktijk hun weg zien te vinden. „Dat heeft even tijd nodig, maar tot nu toe gaat het goed”, zegt verpleegkundige Margret Tenhagen.

Drie jaar is er gebouwd aan een nieuwe kliniek ter vervanging van twee oude ziekenhuizen die waren verbonden met een vijfhonderd meter lange loopbrug. Voor een snelle overtocht stonden bij de brug altijd fietsen klaar voor het personeel. Bedden konden worden aangehaakt aan transportkarretjes.

Het nieuwe ziekenhuis, een van de grootste topklinische ziekenhuizen van Nederland, staat pal naast het oude, in het centrum van de stad en niet „in een groene wei zoals steeds vaker gebeurt”, aldus programmadirecteur Mariska de Groot.

Architect Harry Abels van bureau IAA, ontwerper van het gebouw, zegt: „Als je ziek bent, moet je niet buiten de maatschappij komen te staan. Het is belangrijk dat je er onderdeel van blijft uitmaken. Bovendien zorgt het voor levendigheid in de binnenstad.”

Betrokkenen spreken over het modernste ziekenhuis in Nederland. Patiënten hebben er geen tv meer, maar een tablet waarmee ze tv kunnen kijken, radio luisteren, internetten en hun eten bestellen. „Uniek in Nederland”, volgens De Groot. Patiënt Winters is benieuwd hoe dat werkt; er komt zo een medeweker langs om het haar allemaal uit te leggen.

Het ziekenhuis kent geen bezoektijden meer; patiënten mogen (tot 21.00 uur) bezoek ontvangen wanneer ze willen. Eten krijgen ze ‘on demand’; niet op vaste tijden, maar als ze trek hebben.

Het ziekenhuis telt 350 eenpersoonskamers. De Groot: „Die privacy heeft veel voordelen. Het contact tussen patiënt en arts is intensiever, de patiënt durft openhartiger te zijn. Ook verkleint het de kans op infecties.”

Verder is alles er licht en rustig van kleur, tijdloos. De omgeving moet bijdragen aan het herstel van de patiënt. „Het is een bijzonder gebouw”, oordeelt Winters, die vanuit haar raam uitkijkt op een atrium waar enorme houten gymzaalringen hangen.

Voordeel is dat de operatiekamers en de afdelingen intensive en medium care op dezelfde verdieping zijn. „Kritisch zieke patiënten hoeven niet door het hele ziekenhuis te worden vervoerd”, zegt neuroloog Jeroen van Vugt, voorzitter van de medische staf.

Het ziekenhuis was op tijd klaar en de kosten bleven binnen het budget, uitzonderlijk voor zo’n groot project. Volgens projectmanager Alp Buitelaar was dat mogelijk mede dankzij constructief overleg met onder meer de bouwers voordat de bouw begon.

MST moest zich wel diep in de schulden steken voor de nieuwbouw (kosten 239 miljoen euro). Om de leningen te kunnen terugbetalen, waren afgelopen jaar maatregelen nodig. MST kondigde een vacaturestop af. Ook dit jaar zijn opnieuw ingrepen nodig, zegt de voorzitter van de raad van bestuur, Bas Leerink. Hij verwacht nog eens 30 miljoen euro te moeten bezuinigen.