brieven

Ook in de VS

Waar grote groepen jonge mannen bij elkaar zijn, treedt seksueel geweld op. Goed voorbeeld zijn de Amerikaanse universiteiten, daar zijn veel studies naar gedaan. 25 procent van de vrouwen rapporteert er aanrandingen en verkrachtingen.

Autochtone jongens

Christiaan Weijts presenteert een prikkelende analyse dat onze westerse vrijheden al niet meer vanzelfsprekend zijn en dat dit komt door informele zelfcensuur die volgt op informele dreiging (7/01). Ik kan het niet laten te reageren op de bewering dat „iedere weldenkende vrouw weet dat zij ’s avonds groepjes Noord-Afrikaanse of Arabisch uitziende jongens moet vermijden”.

Inderdaad fiets ik ’s avonds liever niet alleen, vermijd ik groepjes jongens of mannen waar ik kan, maar dat is ongeacht hun etnische achtergrond. Het zijn in mijn geval vaker groepjes blanke jongens met petjes en scooters.

De twee keer dat ik in mijn leven door wildvreemde jongens in mijn kruis ben gegrepen, waren dit autochtone Nederlandse ‘gezonde’ jongens. Ze waren geeneens in een groepje. Beide keren heb ik de situatie ook gelukkig snel kunnen ontvluchten en is er verder niks ernstigs gebeurd. Bij het lezen van Weijts’ invulling van de gedachtengang van iedere weldenkende vrouw ging mijn maag echter wel even borrelen.

Dat onze bewegingsvrijheid niet zo groot is als formeel vastgelegd, ben ik met hem eens; over zijn analyse wie de wolf in het verhaal is, verschil ik met hem van mening.

Patty Claassens

museumlijken

Wat mummies willen

Mag je mummies tentoonstellen of niet, zo luidde de vraag in de krant (7/01). Sommige mensen vinden van niet en het Egyptisch Museum te München heeft al zijn mummies zelfs uit de tentoonstellingszalen verwijderd – dit omdat ze nooit bedoeld zouden zijn ter expositie. Feit is echter dat het idee van rusten in vrede op een stille begraafplaats een hedendaags westers concept is. De oude Egyptenaren daarentegen kenden een uitgebreide dodencultus, mummificeerden en bouwden imposante graven en dat alles was bedoeld „om het leven [...] te doen voortleven na het sterven” (David P. Silverman, hoogleraar egyptologie te Pennsylvania).

Gezien het verkiezen van voortleven boven vergetelheid, kun je je afvragen of de oude Egyptenaren zélf hun huidige Leidse vitrines met dagelijks bezoek wel zouden willen inruilen voor een donker en gesloten depot.

Qua voortleven lijkt het mij niet echt een verbetering.

Dave Boots, Enkhuizen