We hebben Deltaplan voor immigranten nodig

Sinds ik het taalgebruik van de PVV bestudeer, probeer ik me bij groot nieuws voor te stellen wat Geert Wilders ervan zou zeggen. Dat gaat eigenlijk vanzelf. Het eerste PVV-frame dat me bij de berichten over Keulen te binnen schoot, was ‘seksuele jihad’. Inmiddels heeft Wilders die term inderdaad gebruikt. Hij bestond al: jihad al nikah, maar in een iets andere betekenis. Een Saoedische schriftgeleerde zou soennitische vrouwen hebben opgeroepen tot seksuele dienstverlening aan de mujahedeen in Syrië. En ja, het enige dat nog aan dit krankzinnige verhaal ontbreekt, zijn aanwijzingen dat deze terreurdaad op een of andere wijze werd aangemoedigd vanuit ‘het kalifaat’.

Een slimme IS-strateeg, goed op de hoogte van onze seksuele ethiek, heeft bedacht dat je Westerse heidenen ook zonder kalasjnikovs en geheime complotten op stang kunt jagen, domweg door hun vrouwen aan te randen. Is het zaaien van angst en verwarring het belangrijkste doel van terreur, dan kan Keulen worden bijgezet als de perfecte aanslag. Het is het hakenkruis in het Ajax-stadion: razernij gegarandeerd.

Dat zelfs vrouwelijke terreurdeskundigen als Beatrice de Graaf en Bibi van Ginkel deze tactische wending niet zagen aankomen, geeft wel aan hoe listig hij is. Ook demografisch gezien zou het een handige zet zijn om het vrouwelijke volksdeel eens tot mikpunt te maken. Denk aan Dasja Abresch.

Als die gedenkwaardige inspraakbijeenkomst in Steenbergen vanavond zou plaatsvinden, zou zij dan weer haar hand net zo onvervaard in het vuur steken als toen? Voor mannen die het niet bij een smerig spreekkoor laten maar de daad bij het woord voegen? Het aantal West-Europese vrouwen dat bij hun man bepleit om een vluchteling in huis te nemen, is sinds nieuwjaarsdag vermoedelijk niet gestegen. Zo verspreidt de islamhaat zich over alle lagen van de bevolking.

Voor Duitslands meest vooraanstaande feministe, Alice Schwarzer, staat het buiten kijf dat ‘31-12’ een vorm van seksuele jihad was. „Zij dromen ervan helden te zijn, zoals hun broeders in de burgeroorlogen in Noord-Afrika en het nabije Oosten, en spelen nu oorlogje midden in Europa”, schreef zij. Schwarzer gaat er vanuit dat de meeste daders in Keulen migranten van gisteren waren, terwijl het er inmiddels naar uitziet dat het toch vooral nieuwkomers uit Syrië waren. Maar dat doet niets af aan haar constatering, in tegendeel.

Als het om migranten van gisteren ging, rijst de vraag wat er op oudejaarsavond 2015 dan ineens veranderde. Terwijl je je van een groep verse asielzoekers, gehuisvest in een sporthal of voormalige kazerne, opgelucht dat ze het gehaald hebben, geplaagd door heimwee en op zoek naar afleiding, beter kunt voorstellen dat zij op zo’n avond door het lint gaan.

Voor het kanaliseren van dat soort energie hebben wij niet voor niets tijdens carnaval, luilak, het vrijgezellenfeest of de inspraakavond ‘ventielzeden’. Bottom line: daar moet een piemel in.

Als het inderdaad recente vluchtelingen waren, zou dat jammer zijn, want dan zal de discussie zich daar op concentreren: quota, grensbewaking, enzovoorts. Terwijl wij het dieper gelegen probleem onder ogen moeten zien: de tijdbom van niet-geïntegreerde migranten die hier al zijn.

Niet het recente ‘Wir schaffen das’ van Angela Merkel, maar het veel oudere ‘Wir schaffen das’ van Europa: het lichtvaardige optimisme waarmee wij uit de verste uithoeken van de wereld hele volksstammen importeerden, voor economisch gewin of uit liefdadigheid, en de naïeve gemakzucht waarmee we ze vervolgens aan hun lot overlieten.

Na de watersnood van 1953 kwam Nederland in actie: alles werd opzijgezet om herhaling te voorkomen. Dat is wat Nederland nu nodig heeft: een nieuw Deltaplan voor de integratie van immigranten.