De loomheid regeert in het trainingskamp

Het trainingskamp berust op gewoontes, die fans, spelers en journalisten ondergaan met een zekere mate van vanzelfsprekendheid.

De selectie van PSV zoekt op Malta het warme weer op. Een trainingskamp is „lijden, door de pijn heengaan”, zegt speler Jeffrey Bruma. „Voor ons alleen maar goed.” Foto’s ANP

Net op het moment dat het lijkt dat de spelers van PSV er op Malta alleen voor staan, komt hij aangewandeld door de poorten van het stadion. Een veertiger met een camera om zijn nek – PSV-vest met daaronder een PSV-shirt – die al snel tot een conclusie komt die voor anderen minder verrassend lijkt dan voor hemzelf. „Er zijn hier niet echt veel PSV-supporters, hè.”

Het is er één en dat is hijzelf. De geboren Zeeuw Etienne van der Veeken (49) is vanuit zijn woonplaats in Vlaanderen naar Malta gereisd om een week lang het trainingskamp van PSV te volgen. Zijn vrouw is meegekomen, maar die is momenteel elders op het eiland. „Ze weet waarom ik hier ben”, zegt hij, en dat is niet voor Malta’s befaamde prehistorische tempels en de verborgen kathedralen in monumentaal Valletta.

Wat hem naar Malta drijft? Vindt hij moeilijk te zeggen. Mogelijk de nabijheid van de voetballers die hij bewondert. Andersom is dat niet. Spelers van topclubs zijn eraan gewend dat ze overal ter wereld supporters kunnen tegenkomen. Bij het trainingskamp van Ajax in Turkije zijn ook fans aanwezig (twee), terwijl zo’n 250 aanhangers Feyenoord zijn gevolgd naar Portugal.

Dinsdag

In het spoor van PSV wordt duidelijk dat het trainingskamp een aaneenschakeling van enigszins voorspelbare gebeurtenissen is die betrokkenen ondergaan met een zekere mate van routine en vanzelfsprekendheid. De spelers, trainers, supporters (later kwam er nog een) en de journalisten. Wat middenvelder Stijn Schaars opmerkt, zegt ook de clubwatcher van De Telegraaf: „Zo’n trainingskamp is gewoon een verplicht nummer.”

Reuring komt voornamelijk van degenen die rond PSV hangen. De zakenmannen die het trainingskamp organiseren en voorafgaand aan elke training onrustig de velden inspecteren, maar ook lokale burgers die vereerd zijn met de komst van PSV.

Vol trots zien ze de Maltese kampioen Hibernians dinsdagavond met 2-1 winnen van PSV, dat het duel een stuk minder serieus heeft genomen. Op de vraag of de opponent uit fullprofs bestond, antwoordde keeperstrainer en voormalig FC Barcelona-doelman Ruud Hesp: „Geen idee.”

PSV-trainer Cocu: „We hebben acht niet te missen kansen gehad. Dan roep je het over jezelf af.”

Het blijkt een mix van goedbetaalde Brazilianen, semiprofs en lokaal talent dat nog studeert. Aangevuld met een opvallende doelman: de Nederlander Stan van Hoeven (25). Hij werkt voor het Oostenrijkse bedrijf dat het trainingskamp PSV organiseert. Omdat hij twee maanden op het eiland verblijft, heeft zijn baas ervoor gezorgd dat hij diezelfde periode mag trainen bij Hibernians.

Naderhand stapte een van de doelpuntenmakers op hem af met de vraag of Van Hoeven misschien iets voor hem kon regelen bij PSV. „Hij zei dat hij een goed cv had. PSV mocht hem ook kopen en meteen uitlenen. Dat was ook goed, zei hij.”

Woensdag

Trainingskampen zijn er niet voor de lol, zeg verdediger Jeffrey Bruma. Na twee vrije weken draait alles nu om fit worden. „Keihard trainen en lijden, door de pijn heengaan. Voor ons is dat alleen maar goed.”

Terwijl Bruma en zijn medespelers voetvolley spelen, zitten de verslaggevers weer op hun post. Veilig en wel. Tweemaal per dag trotseren ze het chaotische verkeer van Malta waar de bevolking links rijdt. Het manoeuvreren in steegjes waar stationwagens niet doorheen passen, resulteert in bijna-botsingen waar later om wordt gegrinnikt.

Een gedrongen Maltese bezoeker heeft een tas vol voetbalmemorabilia meegebracht. Foto’s en vaantjes die hij wil verrijken met handtekeningen van spelers en trainers. Dat vergt geduld. Na de twee uur durende training scheurt hij de spelersbus achterna naar vijfsterrenhotel Excelsior in Valletta, waar hij nogmaals uren wacht op toevallig passerende spelers in de lobby. Perschef Thijs Slegers heeft argwaan: „Let maar op, dat staat straks allemaal op Ebay.”

Donderdag

Technisch manager Marcel Brands, die vorig jaar rond dit tijdstip veelvuldig werd benaderd voor mogelijke transfers van Georginio Wijnaldum en Memphis Depay, beleeft ditmaal een kalm trainingskamp voor zover dat valt op te maken uit zijn houding. Hij volgt de training en laat aan enkele toehoorders mompelend doorschemeren dat PSV niet van plan is zaken te doen op de winterse transfermarkt. Dan zegt hij ineens: „Ajax heeft last van onweer, hè.”

De Amsterdamse titelconcurrent kampt met noodweer, bij Feyenoord was er een vechtpartij, maar bij PSV verloopt vrijwel het hele trainingskamp volgens plan. Veel trainen, rust en regelmaat en concentratie.

De lang geblesseerde linksback Jetro Willems traint ook weer mee en praat daar drie minuten over met de pers. Ter relativering van zijn blessureleed, zegt hij: „Je hebt zieke mensen die nooit het daglicht zien. Ik ben blij dat ik weer op het veld sta.”

De orde in het PSV-kamp doet een van de clubwatchers verzuchten dat dit het saaiste trainingskamp in tijden is. „Er gebeurt geen fluit. Vroeger werd er nog een speler weggekocht.”

De enige strubbeling is het geplande oefenduel van zaterdag. PSV zou spelen tegen FK Decic, maar de club uit Montenegro bleek zijn vluchten niet op tijd te hebben geboekt, waardoor de helft van de ploeg niet op tijd op Malta zou zijn. Nederlandse clubs zou dat nooit overkomen, zegt Stan van Hoeven, die het trainingskamp van PSV verzorgt.

Bij clubs uit Oost-Europa kijkt hij nergens meer van op. Bulgaarse voetballers schopten in hun hotel eens een schilderij van 15.000 euro van de muur met een bal, terwijl Van Hoeven voor een Nederlandse speler van Dinamo Moskou ooit een helikoptervlucht naar München moest boeken. De speler in kwestie kon vanwege een blessure niet trainen tijdens het trainingskamp in Oostenrijk en besloot op eigen kosten een middagje te shoppen in Duitsland.

Zulke decadentie vind je bij PSV niet. De spelers hebben amper vrij en als ze ’s avonds twee uur voor zichzelf hebben, spelen ze op meegebrachte spelcomputers of leggen ze een kaartje. Stijn Schaars prijst die saamhorigheid. In een voetbalwereld waarin spelers veel met zichzelf bezig zijn, met eigen muziek en eigen tools om beter te woorden, is het volgens hem „belangrijk om te investeren in het groepsproces. Zoals je dat doet in elke relatie.”

Vrijdag

Loomheid regeert. Behalve bij de vier mannen die deze week nog geen training hebben gemist. Scouts? Spelersmakelaars? Nee, het zijn de trainers van de Wit-Russische kampioen Bate Borisov. „Dit is een studiereis”, zegt clubsecretaris Andrei Vasjkevitsj. „Elk jaar volgen we een week lang trainingen van een grote club.”

Bate speelde dit jaar mee in de Champions League, maar dat weerhoudt coach Aleksandr Jermakovitsj er niet van om zich te laten inspireren door een trainer als Cocu. Volgens secretaris Vasjkevitsj is hij lyrisch over diens oefeningen. „In Wit-Rusland hebben we nauwelijks inspiratiebronnen. Wat hij hier ziet, gaat hij in Borisov ook uitvoeren.” De trainer zelf zegt niks. Te geconcentreerd op trainingen die anderen alleen nog maar met een schuin oog bekijken.