Samen lopen, samen praten, samen zijn

Acteur Nasrdin Dchar loopt liever samen dan alleen. Zondagochtend rent hij rond de Kralingse plas en wie mee wil loopt mee. Goed voor de conditie, maar ook goed om elkaar te leren kennen.

Acteur Nasrdin Dchar (in grijze trui) loopt met zijn groepje op zondagmorgen door het Kralingse Bos in Rotterdam. Foto Robin Utrecht

Samen hardlopen. Oud, jong, zwart, wit, man, vrouw, puber, hoofddoek, zonder hoofddoek. Eigen tempo. We wachten op elkaar.

Klinkt het soft? Nou, dan klinkt het maar soft. Een beetje zachtheid hebben we nodig in een Nederland waarin te veel mensen wantrouwig tegenover elkaar staan en gescheld de norm lijkt.

Daarom bedacht acteur Nasrdin Dchar (37) #runwithnas. Ook omdat hij graag zijn conditie wilde verbeteren en samen lopen veel gezelliger vindt dan alleen. Hij nodigt via Facebook iedereen uit om zich op zondagochtenden om half elf te melden bij de parkeerplaats aan het eind van het Langepad in het Kralingse Bos in Rotterdam. Het groepje groeit gestaag. Op sommige zondagen rennen zo’n dertig mensen mee.

Dat zijn niet alleen geoefende lopers. Juist ook mensen die weinig of nooit lopen, haken aan. En zij gaan qua conditie met sprongen vooruit. Een vrouw die een van de eerste keren niet om de plas kon rennen zonder tussendoor te wandelen, gaat nu moeiteloos rond. Haar tempo wordt steeds hoger.

Het is de Amerikaanse acteur en komiek Kevin Hart die Dchar inspireerde met zijn #runwithhart. Op verschillende plekken in Amerika waar hij moet zijn voor optredens organiseert Hart loopjes die hij aankondigt op social media. Het begon klein maar steeds meer mensen kwamen opdagen. Nu lopen er vaak duizenden mensen mee.

Zo’n vaart loopt het in Rotterdam niet. Het maakt Dchar ook niet uit hoe groot de groep is. Hij vindt het fijn dat er mensen meedoen. Omdat het leuk is samen te lopen en elkaar onderweg een beetje te leren kennen. Want de angst en de argwaan die mensen voelen tegenover ‘anderen’, of dat nou ‘buitenlanders’ zijn, of ‘allochtonen’ of ‘vluchtelingen’ kan je pas overwinnen als je elkaar toelaat in je leven.

De heersende angst en argwaan vindt hij zorgelijk. Vooral voor jongeren die nu opgroeien. Hij geeft af en toe workshops en probeert ze mee te geven dat ze hun dromen moeten najagen en dat ze dat ook mógen. Maar dat is lastig, vooral voor moslimjongeren, als ze het gevoel hebben dat ze niet geaccepteerd worden zoals ze zijn, en als hun religie wordt aangevallen en niet getolereerd.

Zelf groeide Dchar op in Steenbergen. „Of all places”, zegt hij nu zelf lachend, refererend aan het uit de hand gelopen protest tegen een mogelijk asielzoekerscentrum in die plaats. Hij vindt het moeilijk om zich voor te stellen hoe dat is gegaan, omdat hij Steenbergen zo’n lieflijk plaatsje vindt. Hij had er een warme, probleemloze jeugd, waarbij hij zich als kind met Marokkaanse wortels nooit buitengesloten voelde.

Toen hij in het multiculturele Rotterdam ging studeren, deed die achtergrond er eigenlijk niet meer toe. Of soms wel maar dan als iets waar je trots op kon zijn. „Opeens zag ik 173 culturen. Wow! Dat was ik niet gewend. Ik was altijd de enige in de stad, op school, op de voetbalvereniging.”

Dchar is inmiddels een bekende Nederlander door vele rollen in tv-series, films en toneelproducties. Het meest bekend werd hij door de spontane speech die hij hield toen hij een Gouden Kalf won voor zijn rol in de roadmovie Rabat (2011). „Ik ben een Nederlander, ik ben heel trots op mijn Marokkaans bloed, ik ben een moslim en ik heb een focking Gouden Kalf in mijn hand.”

Hij las aandachtig het artikel ‘Niet langer verbonden’ van Bas Heijne, kort geleden in deze krant. Heijne heeft het over de zwijgende meerderheid, „die staat voor de stille redelijkheid van de meeste mensen, die in het gekrakeel niet langer gehoord lijken te worden, die geheel en al buiten beeld zijn geraakt door alle polarisatie van posities, of het nu gaat om Europa, de vluchtelingencrisis, of de plaats van de islam in het westen”.

Die meerderheid bestaat, dat gevoel heeft Dchar. Heijne schrijft dat het erom gaat die meerderheid een krachtiger stem te geven, en hoe lastig dat is. Dchar: „Samen lopen op zondagochtend is een mooi begin.”

Samen lopen

#runwithnas

Kralingse Bos

Zondagochtend, half elf