Kolenkitbuurt: de armen eruit, de rijken erin?

Een groep tijdelijke huurders in West weigert te vertrekken om plaats te maken voor kopers. „Ik kan nergens heen.”

Protest deze week tegen de huisuitzettingen in de Kolenkitbuurt: „Wij gaan niet wijken voor de rijken!!” Foto Aurélie Baloche

Een huilende vrouw staat op het Bos en Lommerplein. Haar naam is Khadija Ahfid. Naast moeder – ze heeft een dochter van tien – en buurtbewoner is ze nu vooral een huurder van Rochdale die haar huis uit wordt gezet. „Er is een vies spelletje gespeeld”, snikt ze.

Een uur daarvoor. In de hal van de woningcorporatie staan zo’n 25 demonstranten. Ze scanderen leuzen als „Wij gaan niet wijken, voor de rijken!” en hebben protestborden, koffers en een baby meegenomen. Een actievoerder filmt de boel.

Want het volgende is aan de hand. In de Kolenkitbuurt (West) moet een groep tijdelijke huurders van Rochdale en Stadgenoot vertrekken. De 154 huizen waarin ze woonden worden opgeknapt. Daarna gaan ze in de verkoop. Maar de huurders (een mix van studenten, kunstenaars en kwetsbare groepen, zoals alleenstaande moeders), voelen zich rechteloos. Of, zoals één demonstrant het verwoordt: „tweederangs huurders worden eruit gewieberd”.

Rochdale verkoopt de woningen met als doel de „differentiatie van de wijk”. Gericht op kopers met „economisch draagvlak”, zoals Birgitte de Maar van Rochdale het eufemistisch verwoordt. Een paar jaar geleden was de toenmalige probleemwijk nog 100 procent sociale huur. Nu trekken veel starters naar de buurt. Maar de tijdelijke bewoners, die de laatste jaren enkele honderden euro’s per maand betaalden, hebben niet genoeg geld om de huizen (rond de 150.000 euro) te kopen op de vrije markt.

In de hal, op deze grijze middag, staan dan ook vooral de schrijnendste gevallen die weg moeten. Mevrouw Ahfid, die al jarenlang met haar kind van tijdelijke naar tijdelijke woning hopt. En een andere vrouw, met Braziliaans accent: „Ik ben een alleenstaande moeder met een kind van zeven, die hier in de buurt op school zit. Ik ben helemaal alleen en heb niks anders!” Een paar minuten later vertrekt ze, om haar kind van school te halen.

Wat de huurders het meeste stoort: dat ze geen rechten hebben. Geen recht op een alternatieve woning, of op het omzetten van een tijdelijk naar een vast contract (dat gebeurt pas na zeven jaar). Een woordvoerder van bewonersgroep ‘Tijdelijk in de Kolenkit’: „Het was kiezen: of op straat leven, of een tijdelijk huurcontract.” Volgens haar is een andere bewoonster inmiddels vertrokken. „Ze heeft haar meubels langs de kant van de weg gezet en is met haar zoontje naar een opvang vertrokken.”

Volgens Rochdale wisten huurders waar ze aan begonnen toen ze het tijdelijke contract tekenden. Het wijzigen van de overeenkomst of voorrang geven op de wachtlijst voor sociale huur gaat zomaar niet, legt De Maar uit aan de groep. „Wij moeten ons aan de wet houden. Anders verdringen jullie weer andere mensen op de wachtlijst van sociale huur.” Ook kunnen ze met dit protest beter bij de gemeente zijn, voegt ze eraan toe.

Donderdag sprak de groep met West-bestuurder Jeroen van Berkel (PvdA), maar daar kwam geen oplossing uit. Ahfid – die dinsdag haar woning uit moest – weigert voorlopig te vertrekken. „Ik kan nergens heen.” De Maar laat weten dat de ontruiming doorgaat. „De voorbereidingen worden getroffen.”