Dit zijn de dertigers om in de gaten te houden

Wie zijn de invloedrijke dertigers van dit moment? Welke mensen moeten we in welk vakgebied volgen?

Freek Vonk (32), tv-bioloog

 Eind december gaf de tv-bioloog zes uitverkochte shows in de  Heineken Music Hall, hij is er nog schor van. „Waanzinnig zwaar” en „fenomenaal”, vond Vonk het. 

Freek Vonk


„Ik zal niet snel zeggen dat ik veel invloed heb.  Ik zie mezelf  vooral als  ontdekkingsreiziger, in het lab  en in de jungle.  In de eerste plaats ben ik bioloog en wetenschapper, dat is het allerbelangrijkste. Daarnaast ben ik een beetje presentator. Ik sta voor de camera als dierenliefhebber. Ik wil mijn enthousiasme overbrengen.
„Kinderen zijn het meest dankbare publiek. Ze hebben uit zichzelf een sterke interesse in de natuur. Een volwassene ziet een vogel en denkt: daar vliegt een vogel. Een kind ziet diezelfde vogel en vraagt zich af: hoe kan dat? Die nieuwsgierigheid wil ik de vrije loop laten. Tegenwoordig staan kinderen verder van de natuur af. Ze zitten vaker op de iPad of achter de Playstation dan dat ze buiten zijn.  Vroeger speelde ik áltijd buiten, ik liep in sloten en zakte door het ijs. Ik wil kinderen weer prikkelen en laten zien hoe mooi  natuur en wetenschap zijn. Kinderen zijn de volgende generatie natuurbeschermers.  Dat vuurtje wil ik aansteken. 
„Mijn nieuwe programma heet Freek tegen de Stropers. Het moet significant anders worden  dan de programma’s die ik tot nu toe maakte. Dat was jubelen over de natuur,  ik liet zien hoe mooi en bijzonder dieren zijn, welke aanpassingen ze hebben. Dat laat ik nu even gaan.
„Het idee bedacht ik twee jaar geleden, in Zuid-Afrika. Ik kreeg toen een babyneushoorntje in mijn armen gedrukt. Dat beestje heeft mijn hart gewonnen. Het was compleet in paniek, zijn moeder was doodgeschoten door stropers.  Het ergste is dat de hoorn van een neushoorn geen enkele medicinale werking heeft! Het is een totaal nutteloos product, je kunt er geen kanker mee genezen.  Daar moest ik een programma over maken. We zijn een maand naar Zuid-Afrika geweest met anti-stroper patrouilles. En naar Kenia, naar de laatste drie noordelijke witte neushoorns. We gaan ook nog naar Vietnam, undercover, om te zien hoe de hoorns wordt verkocht en gebruikt.  Het onderwerp is misschien gruwelijker dan in eerdere programma’s, maar ik probeer het ook positief te belichten, door mogelijke oplossingen te bespreken. 
„Ik ga een stichting oprichten om stroperij tegen te gaan. Ambitieus misschien. Maar ambitie is niet iets vies, het geeft doel aan je leven. Ook  in mijn wetenschappelijke carrière ben ik ambitieus.  Omdat ik dingen wil veranderen en iets wil betekenen. Mijn  boodschap is simpel: laten we  zuinig  zijn op de  natuur.” (Lucas Brouwers)

Daan Roosegaarde (36), kunstenaar, ontwerper, pionier, ondernemer

Daan Roosegaarde (36) heeft in zijn studio een kleine bibliotheek, de silent room: boeken langs de muren, in het midden een lekkere stoel, helemaal geluiddicht gemaakt. Hier wil hij iets laten zien voordat hij gaat uitleggen wat macht voor hem betekent. Eén: een boek dat is opengeslagen bij een foto van het door hem ontworpen, interactieve lichtlandschap. Dune, the energy friendly entrance at World Economic Forum in Davos, staat erbij.

Daar was hij vorig jaar met de machtigen van de aarde, hij werd er new young global leader genoemd. Twee: een kinderboek op de plank eronder: Stoere Steffi op bezoek bij  Van Gogh door Annemarie Bon. Hij bladert het door,Je ziet Steffi fietsen op het Van Gogh-fietspad, het lichtgevende pad dat hij twee jaar geleden ontwierp en dat doet denken aan De Sterrennacht van Van Gogh. Is dat ook macht, inspiratie zijn voor een kinderboek? 

Daan Roosegaarde


Daan Roosegaarde: „Ik ga om met mensen met macht: de minister-president, de minister van infrastructuur. Wij herkennen denk ik bij elkaar het lef om te innoveren. En dat innoveren doen we niet uit wanhoop, maar uit verlangen. Er is ook verschil: zij, de politici moeten het nu en het straks combineren. Nu, dat zijn vaak de details: wordt het vuilnis opgehaald, doen de straatlantaarns het. Straks, dat is de visie, waar gaan we heen. Dat hoef ik niet te doen. Ik heb geen macht, dus ik hoef ook geen macht  te behouden. Ik hoef alleen maar te kietelen en te bevragen: waarom doen we dit, kan het anders? Wij worden gedefinieerd door De toekomst en dat is waar ik me mee bezig hou, de droom van het most advanced yet acceptable. Als je me vraagt waar ik over vijf jaar ben of tien jaar ben: ik blijf dit doen. Hetzelfde, maar dan meer, groter. Anderhalf jaar geleden realiseerde ik me: we denken te klein. Waar het om gaat is dat we het prototype van de nieuwe stad ontwerpen, het landschap van de toekomst, een landschap  dat schoon is en stil. Ik heb niet de macht om dat te realiseren. Maar misschien heb ik er wel invloed op. Bied ik inspiratie.” (Gretha Pama)

Lees ook: Wie zijn de beslissers van de toekomst?

Aziz Yagoub (35), evenementenorganisator in Rotterdam

Of mijn generatie de macht grijpt? Ik weet niet of je kunt zeggen dat ik macht heb hoor, of dat het juiste woord is voor wat ik doe. Ik spring alleen in gaten die ik zie in mijn markt. Er was geen poppodium in Rotterdam, dus ben ik er maar een begonnen. Er was geen dancefestival, dus zijn we die gaan organiseren. Als het ergens heel lang saai is dan grijp je niet de macht, maar maak je gebruik van een tekort. Dat heb ik gedaan; ik heb gebruik gemaakt van het vacuüm dat er was. 
„De groep dertigers van nu anticipeert volgens mij veel beter op waar de stad om vraagt. De generatie hiervoor lag in een gespreid bedje, daar zijn ze een beetje lui van geworden. Er waren wel twintig nachtplekken in de stad in 2001 en die bruisten allemaal. En als je een locatie had waar de gemeente eigenaar van was, dan lachte je helemaal je gat uit je broek. De subsidiepotjes waren oneindig. Maar toen sloeg de crisis toe, de gemeentebijdrages droogden op, de bezoekers bleven weg. Een jongere ondernemer die z’n ballen op het blok legde en zich met een heel klein kapitaal moest bewijzen, knokte veel harder en ging vlotter mee met consumenten. Dat definieert denk ik mijn generatie. Deze nieuwe dertigers schrikken niet van marktwerking, maar anticiperen daar juist op.
„Ik kom uit een groot, arm gezin uit Rotterdam-Zuid en als ik iets wilde dan moest ik er zelf voor knokken. Bevalt het je niet? Dan moet je je mouwen opstropen en er wat van maken. Met die mentaliteit ben ik ook gaan ondernemen. Af en toe krijg je uit de sector waarschuwingen van Aziz, brand daar je vingers nou niet aan, je kan er geen boterham mee verdienen. Maar ik ben iemand die dan juist wil bewijzen dat ik het wel kan. 
„De nieuwe generatie bonkt nu al op de deur. En if you can’t beat them, join them: kunnen we niet samenwerken met die jongeren die ook festivals en evenementen willen organiseren? Als ik een vonkje proef bij een jonge partij, dan gaan we samenwerken. Daarna moeten ze vroeg of laat het roer overnemen. Er moet eens in de zoveel tijd een frisse wind waaien, dat is in elk bedrijf zo. Dan ga ik wel iets anders moois doen.” (Peter van der Ploeg)

Pieter Zwart (38), oprichter en directeur van webwinkelbedrijf Coolblue

Ik stel mezelf graag concrete doelen. Dat hebben wij 16 jaar geleden gedaan bij de oprichting van Coolblue: we wilden een voorbeeldbedrijf zijn op het gebied van klantgericht ondernemen, en daarmee zijn we nu goed op weg. En tsja, Waarom stel je jezelf zo’n doel? Omdat je dat een aantrekkelijk doel vindt, ik kan er niet meer van maken dan dat. Waar komt de motivatie vandaan? Dat is een existentiële vraag, en soms is het antwoord daarop gewoon: je wilt zijn wat je bent, omdat je dat graag wil zijn. Het is gewoon een combinatie van psychologie, biologie en chemie, meer niet. Ik word blij van wat ik doe omdat er stofjes in mijn hersenen gaan werken waar ik blij van word, ik kan dat niet verder ontleden dan dat.

Pieter Zwart


„De komende tijd wil ik blijven leidinggeven aan Coolblue: er is vanalles heel hard aan het veranderen: technologie, consumentengedrag, de retail. Daar wil ik bij zijn, het is prachtig om in de voorste karretjes van die achtbaan te zitten.
„Maar ik kijk ook wel verder dan alleen mijn bedrijf. Waar ik de laatste tijd veel energie in steek, is om een tyrannosaurus rex naar Nederland te halen, samen met het museum Naturalis. Dat is een andere jongensdroom die ik al heel lang heb. Een echt skelet; er zijn gelukkig allerlei mensen die dat ook een goed idee vinden, dus dat gaat lukken. Hij komt volgend jaar. De meeste jongetjes hebben een levensfase waarin ze dino’s mooi vinden, die fase is bij mij nooit voorbij gegaan. Het is heel belangrijk dat zo’n tyrannosaurus rex naar Nederland komt: het is een inspirerend object dat mensen gaat aansporen om zich verder te verdiepen in allerlei gebieden van de wetenschap: van biologie tot geologie en sterrenkunde. Zodra je die botjes ziet, komen er allerlei verhalen los, echt mooi.
„Veel internetondernemers steken tijd en geld in start-ups, maar dat is niets echt iets voor mij. Op zich zijn jonge ondernemers interessant, maar ik vind de start-up-scene niet zo aansprekend. Het starten van een bedrijf kan geen doel op zich zijn: je moet eerst een doel hebben, en dan kijken wat voor bedrijf je daarvoor nodig hebt.” (Wouter van Noort)

Lees ook: Bij Coolblue vergader je in een café en werk je in een ballenbak

Lotte de Beer (34), operaregisseur

Mijn werkwijze wijkt sterk af van die van de oudere generaties. In de opera – zeker in het Duitstalige gebied – heerst over het algemeen een strenge hiërarchie, met de regisseur als een tiranniek genie die bulderend zijn zijn ongenoegens uit. Ik zou zo niet kunnen functioneren. Ik geloof oprecht dat we als operagezelschap, als operagezelschap tussengevoegd, lg met z’n allen meer kunnen dan ik in mijn eentje kan bedenken. Ook ga ik ervan uit dat creativiteit veel beter gedijt in een liefdevolle, ontspannen sfeer dan bij angst.

Lotte de Beer


„Meestal krijg ik positieve reacties van de mensen met wie ik werk. Maar soms merk ik dat het systeem is vergroeid met de tirannie dat er iets ontbreekt als er geen mannelijk gebrul wordt gehoord. Vooral op de technische afdelingen in Duitsland verwacht men dat de regisseur altijd zal overvragen en is het antwoord op welk verzoek dan ook altijd eerst „nee”. Pas bij een woede-uitbarsting wordt dat die ‘nee’ een ‘ja’.
„Ook door koren wordt in het begin vaak negatief gereageerd op een vrouwelijke dertiger. Laatst vertelde mijn assistente dat er een paar mannen achter mijn rug rukbewegingen maakten. Niet leuk, maar ook niet iets om te veel aandacht aan te besteden. Meestal verdwijnt de vijandelijkheid als men vindt dat je je vak verstaat en meer bent dan een ‘door de mannelijke intendant uitgekozen vrouwelijke pr-stunt’. 
„De babyboomers hebben nog steeds veruit de meeste macht. Maar ik weet niet of dat alleen maar slecht is: regisseurs als Robert Carsen, Pierre Audi of Simon McBurney zou ik echt nog niet willen missen. Ik vind het goed dat de jongere generatie nu een volwassen rol krijgt in de verdeling van de macht, maar ik heb geen ‘off with their heads’-gevoelens. Anders dan de babyboomers zelf is mijn onze generatie er, geloof ik, niet een die eerst alles wil afbreken om daarna opnieuw het wiel uit te vinden. Wij willen bouwen. Generatiegenoten en ook vrouwen zijn in de opera steeds beter vertegenwoordigd. Dat is heel belangrijk wanneer je een nieuw en jonger publiek wilt trekken.” (Floris Don)

Ali Niknam (33), oprichter onlinebank Bunq

Ik vind het leuk om producten te ontwikkelen. Het creëren van iets uit niets is fantastisch. Bij mijn vorige bedrijf, webhostingbedrijf TransIP, deed ik dat, en nu bij Bunq weer. Het is mijn belangrijkste drijfveer. Dat, en een hele sterke hang naar de toekomst. 

Ali Niknam


„Ik ben dan toevallig handig met ondernemen. Maar als ik wat handiger was met een kwast, was ik denk ik gaan schilderen ofzo. Het is gewoon gaaf om te zien hoe iets er ineens kan zijn. Ik begon met TransIP, en een jaar later was er ineens een kantoor vol collega’s. Het gevoel dat je dan krijgt is heel bijzonder. Ik weet niet hoe het is om vader te worden, maar daar zou het misschien wel op lijken: ineens is er iets.
„Ik ben verder een ontzettende perfectionist. Ik kan er echt niet tegen als dingen niet kloppen. Dan ga ik denken: wat nou als we het zo doen? En dan ontstaat er iets. Dat perfectionisme uitte zich bijvoorbeeld toen ik een Tesla kocht, na jaren wachten en sparen. Dat vond, en vind, ik een geweldige auto. Maar toen ik voor de allereerste keer instapte, viel me op dat de tint grijs van de bekleding en de tint grijs van de auto niet helemaal lekker matchten. De medewerker die de auto helemaal voor me had opgepoetst had natuurlijk nog nooit zoiets gezien. Ik ging meteen helemaal los op die bekleding. ‘Jezus, dit kán niet!’. De bekleding is uiteindelijk niet vervangen. Ik ben dan toch wel erg Nederlands en vond het onzinnig om geld uit te geven aan iets dat functioneel gesproken goed was.
„Ik denk eerlijk gezegd niet veel na over hoe Nederland er als geheel voor staat, waar het heengaat of dat soort vragen. Ik ben nu gewoon bezig om Bunq op te bouwen. Ik beschouw politiek vaak een beetje als het weer: het is er nou eenmaal. Ik heb er niet bijzonder veel interesse in. Ik concentreer me nu eigenlijk gewoon helemaal op Bunq, van een privé-leven is bij mij ook  nauwelijks sprake.” (Wouter van Noort)

Lees ook: Bunq:'WhatsApp vor banken'

Quinsy Gario (31), dichter en kunstenaar

Of dertigers klaar zijn om de macht te grijpen? Die hebben we al (lacht). Hoe definieer je macht? Wij dertigers geven de media vorm, wij beslissen wat erin komt.  Alhoewel: net niet helemaal. In de hogere regionen zijn het de ouderen. Ook zijn sommige dertigers een voortzetting van de oudere generaties. Kijk naar SP-voorzitter Ron Meyer: hij is dan jong, maar wel naar voren geschoven door het partijbestuur. Of Sywert van Lienden, nog een twintiger zelfs, maar zijn ideeën en inzichten voor bijvoorbeeld G500 zijn niet nieuw, het is replicatie van wat?. De status quo wordt beschermd. 

Quincy Gario


„Mijn generatie moet zich meer laten gelden in het publieke debat. De politieke elite bestaat voornamelijk uit babyboomers. Neem Rotterdam. Afgezien van Aboutaleb bestaat het college van B en W volledig uit witte veertigplussers, terwijl in die stad 176 verschillende nationaliteiten voorkomenkun je dat zo zeggen? Zijn toch allemaal Nederlanders nu? . Het zorgt ervoor dat veel mensen de politiek de rug toekeren. Ik hoop dan ook dat men zich de komende Kamerverkiezingen realiseert hoe veel invloed ze daadwerkelijk hebben. Het is goed om op sociale media statements te maken, maar daar gebeurt het niet.
„Dertigers willen vernieuwen, we hebben de drang om nieuwe gesprekken te voeren. Deze generatie is stelliger dan de generaties boven ons. Al is dat ook slechts beeldvorming. We moeten meer de macht naar ons toe trekken, ons hebben en houwen op het spel durven zetten. Dat heb ik ook gedaan met ‘Zwarte Piet is racisme’. Veel mensen vergeten dat het is begonnen als een performance-kunstproject. Ik ben in de eerste plaats kunstenaar.
„Als student aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag onderzoek ik Ik onderzoek hoe kunst als verzet kan dienen. Kunst kan ook ontregelend zijn, daar lopen veel mensen voor weg. Ze vinden dat kunst geen werkelijkheid moet worden, dat het abstract moet blijven. Ze zijn verliefd op de autonome kunstenaar, vinden dat politieke gedichten oubollig zijn. Ik heb geleerd om te leven naar je eigen scenario’s. Een mooi boek schrijven is één ding, maar het is wat anders om daadwerkelijk je kunst uit te dragen. Dat wil ik onderzoeken: hoe kan kunst de wereld veranderen?” (Jasper Veenstra)

Iris van Herpen (31), modeontwerper

In de mode speelt leeftijd niet zo’n  rol. Jonge ontwerpers zorgen ervoor dat de mode zich blijft ontwikkelen. Maar voor hen is het weer heel belangrijk erkenning te krijgen van gevestigde namen. Iemand die mij al jaren volgt, en tegen wie ik echt opkijk, is Karl Lagerfeld,  bepaald geen jonkie meer. 

Iris van Herpen


„Een eigen merk is voor mij vanaf het begin de enige manier geweest om binnen de mode te functioneren. Ik heb altijd een heel eigen wereldje gecreëerd, en dat kan niet als je voor  anderen werkt.    
„Ik heb een vast team van zeven mensen, plus nog een aantal stagiaires en freelancers. Het werk gebeurt niet alleen in mijn atelier in Amsterdam. Ook op andere plekken in de wereld zijn mensen voor mij bezig, zoals Philip Beesley, een architect uit Toronto die nieuwe materialen voor mij ontwikkelt.  Mensen uit andere disciplines geven mij vaak een nieuw perspectief. Een 3D-geprinte maquette die ik zag bij een architectuurbureau bracht me in 2010 op het idee de techniek te gebruiken voor kleding.
„Ik ben ervan overtuigd dat er over vijftig jaar heel veel alternatieven zijn voor de naaimachine. Die toekomst is nu nog een onbekend, zwart gat. Ik vind het heel leuk daar in te duiken en te onderzoeken wat nieuwe vormen van productie kunnen zijn.
„Het heeft mij heel erg  geholpen om in 2011 in Parijs te gaan showen. Het winnen van de Andam-award [een belangrijke Franse modeprijs] in 2014 is ook belangrijk geweest: sindsdien krijg ik hulp van zakenmensen die aan de top staan van de mode. Maar een groot, commercieel label is niet mijn doel. Creativiteit blijft mijn drijfveer.” (Milou van Rossum)

Beatrice de Graaf (39), hoogleraar conflict en veiligheid

Ik ben een kind van de generatie die in de brugklas zat toen de Muur viel en daarvoor al hoorde dat de Koude Oorlog ten einde liep. ‘Die Gorbatsjov, dat is een goede Rus’. Na 1989 kwam nieuwe chaos, maar d De jaren negentig waren zorgeloze jaren, met voorspoed, welvaart en een sterk vooruitgangsgeloof. We kregen computers! Die periode eindigde met de aanslagen van 9/11, in 2001. Maar toen wij opgroeiden was de wereld dus mooi, rustig en vrij. 

Beatrice de Graaf


„Uit onderzoek weten we dat generaties niet erg door leeftijd worden bepaald, maar wel door het meemaken van dezelfde grote gebeurtenissen.
„Daarom is er verschil tussen jonge dertigers en oude dertigers, zoals ik. Ik ben bijna veertig! Wij ouderen hebben nog herinneringen aan de oude tijd: de economische crisis en de koude oorlog. Ik weet nog dat Nikes te duur waren, dat ik bosbessen plukte om een bioscoopkaartje te kunnen betalen. Er was niet zo veel geld. Wij leerden nog werken, als het ware. De jongere dertigers zijn meer twintigers, voor wie consumeren normaler is. 
„In feite zijn dDe oudere dertigers hebben geluk. zijn dus de perfecte generatie! Nog net gevormd door een hardere tijd, maar wel veilig en in voorspoed opgegroeid, met een sterk vooruitgangsvertrouwen, en met – denk ik –  meer geloof in de publieke zaak. Wij hebben nog geleerd hard te werken en boeken te lezen. Wij leerden nog parate kennis. 
„Kortom: klaar om de macht over te nemen! Haha. Maar echt, voor die jongere helft kan het wel eens moeilijk worden om uit die luxe bubbel te komen. Bij de generatie vóór mij, de huidige veertigers en vijftigers valt het stabiele engagement  op. Gedreven door collectieve idealen, die dan neerslaan in lidmaatschappen van besturen. Een groot verschil met de jongeren, die zijn echt geen lid meer van allerlei clubs. Die hebben geen abonnementen meer. Die hebben een netwerk, korte acties. Die gaan niet in het bestuur maar schrijven een blogje. Het is geen verschil in idealisme, maar wel in langdurige commitment. Het is het verschil tussen een levenslang lidmaatschap en een flashmob. Dan denk ik wel eens: wie gaat dat bestuurswerk straks allemaal overnemen, al dat bestuurswerk in Nederland?” (Hendrik Spiering)

Thijs Boon (37), managing director Vice Nederland

Jongeren zijn gewend om media gratis te consumeren; ze zijn niet meer bereid ervoor te betalen. Daarom hebben we bij Vice altijd geloofd in een verdienmodel dat gebaseerd is op advertentie-inkomsten. Tien jaar geleden begon Vice in Nederland als gratis tijdschrift, wat toentertijd vrij uniek was. Gratis media kenden we hier nog niet echt. We verspreidden Vice op plekken waar onze doelgroep ook te vinden was, in clubs en cafés. waar dan?Binnen een jaar hadden we ook een digitaal platform: dezelfde verhalen, maar al snel hadden we ons bereik tien keer vergroot. Nu trekken we maandelijks vier miljoen unieke bezoekers in Nederland.

Thijs Boon


„Twintigers en dertigers zijn opgegroeid met internet en zijn van jongs af aan gebombardeerd met reclame, zij snappen hoe het werkt. Daarnaast hebben zij bij uitstek de gevolgen van de financiële crisis ondervonden, waardoor er een wantrouwen is tegen banken. Mede daardoor is onze doelgroep op zoek naar transparantie. Dat is dan ook het belangrijkste voor Vice?, ook bij reclame. De scheiding tussen redactie en reclame is bij onze doelgroep heilig. Wel We ontwikkelen we sponsored content, daar artikelen en video waar een bedrijf zijn naam aan kan een bedrijf zijn naam aan verbinden. Voorop staat dat zo’n bedrijf geen redactionele invloed heeft. De zichtbaarheid blijft beperkt tot een logo en een ‘thanks to’. 
„Het is voor mij Daarom is het ook voor mij van belang om met jongeren in contact te blijven. Gelukkig zit mijn kantoor er vol mee, en ik vind mezelf ook wel jong van geest. Volgens mij zijn jongeren meer bezig met ‘nu’ leven en persoonlijke ontwikkeling, minder met het uitstippelen van een carrière, een huis en een gezin, zoals dat bij eerdere generaties ging. De snelheid waarmee deze generatie technologie omarmt is ook veel hoger, sneller ook dan veel bedrijven kunnen bijbenen. Daardoor zie je ook zoveel nieuwe bedrijfjes snel groot worden binnen nichemarkten. Uber heeft bijvoorbeeld in korte tijd de mobiliteit op de kop gezet. Dertigers maken dit mogelijk, zij helpen deze bedrijven ‘disruptive’ te zijn.
Ik vraag me wel eens af wat ik ga doen na Vice. Ik heb altijd bepaalde affiniteit gehad met de non profit sector, maar moderne schone energie interesseert me ook. is ook iets wat me interesseert. Mijn voorbeeld is mijn 107 jaar oude grootmoeder. Zij woont nog steeds alleen op de Keizersgracht, is de slimste persoon die ik ken en heeft een bijzonder leven geleefd.” (Jasper Veenstra)

Marietje Schaake (37), Europarlementariër namens D66

 Deze generatie is online via één groot netwerk van sociale netwerken met elkaar verbonden en probeert daarmee bestaande structuren te doorbreken. Wij van D66 noemen het ook wel de easyJet-generatie, die zó gewend is om online en fysiek afstanden te overbruggen. Al ben ik voorzichtig om technologisch besef aan leeftijd te koppelen. Neem oud-eurocommissaris Neelie Kroes, zij zette op haar zeventigste nog een hele digitale agenda voor Europa op.  
  „Ik zie zeker het risico dat de politiek, zowel nationaal als op Europees niveau, niet op tijd met de juiste reacties komt op die technologische ontwikkelingen die zo snel gaan. Principes en fundamentele rechten moeten ook in een snel veranderende wereld worden gegarandeerd.  Voor mij moeten de antwoorden op dit soort kwesties vanzelfsprekend op Europees niveau liggen. 
In Brussel komt, meer dan alleen die technologische revolutie, ook de geschiedenis dichtbij. Collega’s uit Polen hoef ik niet uit te leggen dat in Europa geproduceerde spionagesoftware risico’s met zich meebrengt. Dat ondemocratische regimes die gebruiken om vrijheden en rechten van hun mensen in te perken. Ze groeiden zelf op in de Sovjetunie. 
Populariteit is makkelijker meetbaar geworden, waardoor politici vaak volgen in plaats van durven leiden. Ze laten zich beïnvloeden door de  populariteitspoll die online sociale netwerken ook zijn.  Terwijl  de stem van de minderheid ook beschermd moet zijn. Een goede politicus moet steeds meer óók goed communicator zijn, maar die twee eigenschappen vallen echt niet altijd samen.” (Annemarie Kas)