‘Met Isaac heb ik een Lennon/ McCartney-verhouding’

Vier mensen waren onmisbaar voor de ontwikkeling van het 23-jarige poptalent Max Meser. Hij vertelt wat ze betekenen.

Zanger/gitarist Max Meser groeide op aan de Costa Brava en kwam op zijn negentiende naar Nederland. Nu is de zoon van een Spaanse moeder en een Nederlandse vader 23 en voorman van het kwartet Max Meser. De onlangs verschenen debuutsingle Weak For Love is een soepel, sensueel sixties-liedje met priemende gitaarakkoorden en harmoniezang van Meser en gitarist Isaac Wadsworth. De debuut-cd verschijnt in maart. Volgens Meser was een aantal mensen belangrijk voor zijn carrière:

Jan van Dorsten

„Jan heeft een platenwinkel in Amsterdam. Ik kende hem uit Barcelona, hij kwam altijd langs als hij daar naar de platenbeurs was geweest. In Spanje zat ik in de band The Spoonfuls. Maar door de crisis was het onmogelijk om werk te vinden, zeker als muzikant. Ik verhuisde naar Amsterdam, met een koffer en een akoestische gitaar. Hier trad ik op in mijn eentje, met folkliedjes. Ik ging naar de winkel van Jan en hij werd een soort oom voor me. Hij liet me optreden in zijn winkel, stelde me voor aan mensen in de muziekbusiness en bracht me naar optredens.”

Phil Tilli

„Bij een optreden ontmoette ik Phil Tilli (ex-Moke). Hij wist dat ik het liefst een echte band wilde, want ik houd van luid en elektrisch. Een jaar geleden stelde Phil me voor aan drummer Gini Cameron en bassist Mano Hollestelle. Phil bedacht dat we met producer Matthijs van Duijvenbode muziek zouden opnemen. Hij zelf werd manager. Toen heb ik Isaac gebeld. Hij kwam meteen.”

Isaac Wadsworth

„Isaac is Brits, en net als ik opgegroeid in Spanje. We schrijven samen al zo lang liedjes dat we een Lennon/ McCartney-verhouding hebben. Ik weet hoe Isaac reageert, daardoor kan ik improviseren. Waar nodig springt hij bij. Langzamerhand leren we zuivere harmonieën te zingen. Niet altijd, ik vlieg nog wel eens uit de bocht. Maar dat vind ik niet erg. Ik wil mijn gevoel overbrengen op het publiek. Als band houden we van de technische beperkingen die muzikanten in de jaren zestig hadden. Met weinig middelen maakten ze iets bijzonders. Dat willen wij ook. We zijn tegen elektronica. Laat niet de machine voor je werken.”

Moeder

„In de jaren zeventig maakte mijn moeder kleding voor de extravagante modeontwerpster Fong Leng. Ze bedacht ook kleren voor leden van Golden Earring en Shocking Blue. Uit die tijd kent ze veel muzikanten. Een van hen was Franklin Madjid, van Nederbeat-band Tee Set, die jamavonden in Amsterdam organiseert. Daar leerde ik samenspelen. Al heeft de huisband me ooit van het podium gegooid omdat ik niet meer stopte met mondharmonica spelen. Zelf vond ik dat het heel aardig ging.”