Milieuridder op ski en surfboard

De remake van actiefilm Point Break doet er in alles een schepje bovenop. In plaats van twee extreme sporten, surfen en skydiven, zijn er nu acht. Over de hele wereld gefilmd op imposante locaties, met stunts met zo weinig mogelijk computereffecten. Om dit groots en dynamisch in beeld te brengen, werd alles uit de kast getrokken, van schuddende GoPro-cameraatjes die de actie van dichtbij filmen tot weidse helikoptershots. Tamelijk lelijk 3D geeft de toeschouwer nog meer het gevoel dat hij er zelf bij is. Totale kosten: 105 miljoen, deels opgehoest door een Chinees filmbedrijf.

Groter is niet altijd beter, bewijst actiefilm Point Break weer eens. Kathryn Bigelows origineel uit 1991 kreeg mede dankzij het stijve spel van Keanu Reeves en zenboeddhistische uitspraken van Patrick Swayze een soort cultstatus. Als filmmaker kan regisseur Ericson Core, cameraman van The Fast and the Furious, niet in haar schaduw staan: hij last nauwelijks rustpunten in en houdt in zijn desoriënterende montage geen maat. De plot blijft ongeveer gelijk: FBI-agent Johnny Utah gaat undercover bij een groep extreme sporters die bankovervallen plegen. Geld dat vervolgens wordt uitgedeeld aan de allerarmsten. Utah raakt steeds dieper onder de indruk van spirituele leider Bodhi; terwijl hij verslaafd raakt aan de adrenalinekick van alle fysieke beproevingen, ontdekt hij Bodhi’s plan. Maar waar ligt zijn loyaliteit?

Wat de remake inhoudelijk onderscheidt van zijn voorganger is de nadruk op de nobele milieumotieven van de ‘eco warriors’. Ze willen aan de aarde teruggeven wat de mens genomen heeft, en volgen daarbij de doelstelling van een Japanse goeroe, hun lichtende voorbeeld. Die stelde zichzelf acht uitdagingen, de Ozaki Acht, odes aan Moeder Natuur die nu door de bebaarde Bodhi en consorten uitgevoerd worden. Van surfen in metershoge golven bij Tahiti tot snowboarden vanaf de Zwitserse Alpen.

In die Alpen wordt het ridicuul. Terwijl ze de mond vol hebben van teruggeven aan de aarde, laat de steeds gewelddadiger wordende groep zich zonder pardon oppikken door een helikopter. Een dure verkwisting van kerosine waar niemand zich blijkbaar aan stoort. In hun blokhut hebben de narcistische hipsters vervolgens een decadent feestje: het milieu kan dan wel even wachten.