‘Het was alsof ik in een gouden kooi zat’

Kiezen voor een compleet andere carrière, je moet het durven. Arnoud Kas (51) deed het gewoon. Na een internationale carrière in het bedrijfsleven werd hij poptroubadour.

Hoogtepunt: „Afgelopen jaar kreeg ik als poptroubadour de meeste aanvragen ooit. Ik verdien nu vergelijkbaar met vroeger, maar van deze euro’s word ik veel gelukkiger.”

Dieptepunt: „Nadat ik mijn baan had opgezegd zag ik mijn spaarrekening slinken terwijl mijn nieuwe activiteiten nog onvoldoende geld opleverden.”

Steeds hetzelfde trucje

„Ik had een droombaan: als verkoper in het bedrijfsleven mocht ik veel reizen en het verdiende goed. Op mijn dertigste dacht ik: ‘wauw, dit zou ik tot aan mijn pensioen kunnen doen’. Achteraf bezien was juist dát moment het begin van het einde. Ik stapte over van de Europese naar de Aziatische markt, maar toch bleef ik het gevoel houden dat ik steeds hetzelfde trucje toepaste.”

Waarvoor doe ik het eigenlijk?

„Ik voelde me ongelukkig. Waarvoor doe ik het eigenlijk? Voor leuke collega’s? Een mooie auto? Elk jaar een schouderklopje en een beetje salarisverhoging? Ik wilde dat de wereld ook een beetje beter wordt van mijn werk. Toch kon ik niet zomaar stoppen. Ik had een gezin en was de enige kostwinner. Ook status speelde mee: wat zou iedereen ervan vinden als ik zou stoppen?”

Dat was een teken

„Pas na een cursus persoonlijke ontwikkeling durfde ik mijn baan op te zeggen. Het jaar dat volgde was zwaar. Het was alsof ik in een gouden kooi had gezeten: toen ik het idee kreeg dat ik gevangen zat wilde ik eruit, maar eenmaal ontsnapt bleek ik nog niet te kunnen vliegen. Uit angst voor een persoonlijk faillissement heb ik nog een keer gesolliciteerd op een functie als verkoper, tevergeefs. Een teken dat ik écht iets anders moest gaan doen.”

Poptroubadour

„Inmiddels ben ik al tien jaar poptroubadour. Met mijn gitaar in de hand zing ik op feesten en partijen de liedjes die de mensen graag willen horen. Muziek maken is van jongs af aan een grote liefde, maar door mijn drukke baan was ik daar lang niet aan toegekomen. De eerste keer trad ik op tijdens een feestje in een pannenkoekenrestaurant. Het was fantastisch. Als je muziek maakt, doet dat wat met mensen; je kunt een hele zaal optillen. Dat voelt totaal anders dan een product verkopen voor een baas.”