De essentiële Boulez: zijn carrière in vier meesterwerken

Het werk van de laatste gigant van de naoorlogse Europese avant-garde in vier momenten

Le marteau sans maître

Le marteau sans maître (1953-1955) is Boulez’ eerste meesterwerk: hierin heeft hij een manier gevonden om het stringente serialisme naar zijn hand te zetten in vitale, onvergankelijke muziek.

De gedichten van René Char worden vertolkt door een onorthodox ensemble met onder andere gitaar, altfluit en xylorimba.

Répons

Répons (1981-1984) moet je eigenlijk live horen. Er gebeurt heel veel en de muziek is stereo in het kwadraat – er middenin zitten is het akoestische equivalent van het balletje in een flipperkast zijn. Boulez’ eigen Ensemble intercontemporain is de onovertroffen uitvoerder.

Pli selon pli

De jaartallen van Pli selon pli illustreren Boulez’ work-in-progress-methode: gecomponeerd tussen 1958 en 1990. Het is een lang werk (meer dan een uur) op poëzie van Mallarmé voor sopraan en orkest. Stravinsky vond het naar verluidt een monotoon stuk, maar de klank- en kleurenrijkdom is gigantisch.

12 Notations voor piano

Deze 12 piano-miniaturen dateren van 1945, toen Boulez twintig was. De coherentie en reikwijdte zijn verbijsterend. Je hoort een gretige, ambitieuze, hyperintelligente eigenheimer die staat te popelen om de muziekwereld te veroveren. Pierre-Laurent Aimard is Boulez’ gedroomde piano-interpreet.