Echte moord is veel vreemder

De Netflix-serie Making a Murderer past in de opkomst van het true crime-genre.

Steven Avery, de hoofdpersoon in Making a Murderer.

Het artikel in The New York Times van 17 november 2005, met de kop ‘Freed by DNA, Now Charged in New Crime’, had ons vermoedelijk allemaal erg nieuwsgierig gemaakt. Een man zit achttien jaar als onschuldige in de gevangenis voor een aanranding. Als hij door DNA-bewijs vrijkomt, eist hij miljoenen schadevergoeding. Maar terwijl die zaak loopt, wordt hij opgepakt voor moord.

In Manitowoc, een stadje met 33.000 inwoners in Wisconsin, was Steven Avery toen al een bekende naam. Voor filmmakers Moira Demos (42) en Laura Ricciardi (45) begon het daar. Twee weken later reden ze naar het stadje en brachten er een week door, om meer te weten te komen over die curieuze zaak. Wat was hier aan de hand? Had achttien jaar gevangenschap van een onschuldige man een monster gemaakt? Of was de geschiedenis zich aan het herhalen?

Voor Making a Murderer, de tiendelige documentaireserie die sinds medio december op Netflix staat, volgden Demos en Ricciardi de zaak-Avery uiteindelijk ruim tien jaar. Een paar maanden na dat eerste bezoek besloten ze naar Manitowoc te verhuizen. Zo konden ze de rechtszaak, die almaar vreemder en vreemder zou worden, van dichtbij volgen en een band opbouwen met de hoofdrolspelers. De aangeslagen, maar immer strijdlustige Avery zelf, maar ook zijn kleurrijke familie en welbespraakte advocaten.

Wat ze toen uiteraard nog niet wisten, was dat een streamingdienst als Netflix het ideale distributiekanaal zou worden. Verschillende ‘traditionele’ netwerken wezen het rond 2009 af, voordat Netflix in 2013 interesse toonde.

Wat ze ook nog niet wisten, was dat Making a Murderer perfect zou passen in de opkomst van het true crime-genre op tv en radio die zich nu voltrekt. HBO zond eerder dit jaar The Jinx uit, een zesdelige serie over de steenrijke Robert Durst, die in een adembenemende laatste aflevering ‘per ongeluk’ drie moorden bekende toen hij met zijn microfoontje om naar het toilet ging. En de podcast dankt zijn opkomende populariteit voor een groot deel aan Serial, waarvoor in twaalf afleveringen de moord op een schoolmeisje in 1999 werd onderzocht.

Wat ze met elkaar – en met Truman Capote’s schoolvoorbeeld In Cold Blood (1966) – gemeen hebben, is dat de makers zich jarenlang met volle overgave op hun onderwerp storten, het verhaal over meerdere afleveringen uitspreiden (In Cold Blood was eerst een vierdelige serie in The New Yorker) en dat ze zelf ook niet weten hoe het afloopt. The Jinx kreeg door stom toeval zijn opmerkelijke einde, terwijl Capote zichzelf tot het uiterste dreef omdat hij de doodstraf wilde afwachten. Ook bij Serial en Making a Murderer is die worsteling te merken; het echte leven knoopt nu eenmaal niet alle eindjes aan elkaar.

Bekijk hieronder de volledige eerste aflevering van Making a Murderer.