Column

Dionysos is de god van Nederland

Over de Amsterdamse Ceintuurbaan slingert een meisje op haar fiets. Ze draagt een kort jasje van nepbont en merkt niet dat ze nu eens op het fietspad, dan weer op de weg rijdt. Het is een uur of half één, de Ceintuurbaan ligt bezaaid met rode snippers, brandend karton en glasscherven. De auto’s rijden zo hard ze kunnen. Ik passeer het meisje, ze praat in de telefoon die in haar hand oplicht. Even leg ik mijn hand op haar schouder. „Doe je rustig aan”, vraag ik. „Juhmuhzulfrus”, zegt ze – ik denk dat ze vindt dat ik zelf rustig aan moet doen.

Op het dak van een hoekhuis in de Watergraafsmeer dansen jongens en meisjes in badjas op dancemuziek. Vuurpijlen cirkelen om hun hoofden. Een meisje zit op de schouders van een jongen. Ze balanceren langs de dakgoot.

Bij halte Waterlooplein stapt een lange man met zijn fiets in de metro. Vlassig blond haar, een slappe hoed op, een te groot colbert aan. Oud, maar jongensachtig. Met grote gebaren haakt hij zijn rijwiel in de beugel. Uit zijn fietstassen steken ondefinieerbare chromen instrumenten. Een grote koffer, een trechter, een harmonica, twee stokken met metaal aan de uiteinden. Door het gewicht klapt de fiets om.

Hij begint te bellen. „Het wordt een prachtig feest”, zegt hij. Even is hij stil. Ik zit in het midden. Stap jij in bij Amstel? Bij Van der Madeweg moeten we eruit.”

Als we bij station Amstel aankomen, stelt hij zich tussen de deuren op om ze open te houden. Hij kijkt over het perron. „Hee jij”, zwaait hij naar een meisje met sluik haar en een mutsje. „Kom!” Het meisje zet twee stappen vooruit en trekt een koptelefoontje uit haar linkeroor om te horen wat hij zegt. „Jij bent toch Lisa”, buldert hij, maar zij schudt haar hoofd. De deuren sluiten. Druk gebarend wordt hij weggereden.

Deze drie scènes uit de Oudejaarsnacht vielen op hun plaats toen ik een stuk van Carola Houtekamer in de weekendkrant las. Ze had met politie, brandweer en ambulancediensten gebeld en constateerde dat er in de grote steden aan incidenten weinig verschil meer bestaat tussen de jaarwisseling en een gemiddelde drukke uitgaansavond.

Dionysos is de God van Nederland en hij wordt elke week geëerd. Of het nu bij de Intreeweek van de universiteiten is, waar bier goedkoper wordt geschonken dan cola, of bij Oud en Nieuw waar dit jaar 385 mensen (onder wie 75 kinderen) een zware alcoholvergiftiging opliepen. Het moet allemaal in een roes gebeuren, anders is het geen feest.

Ik voelde me ineens oud.