De moeiteloze swing in haar stem viel meteen op

Annie de Reuver (1917-2016): Na een zangcarrière die op haar zeventiende begon, werd Annie de Reuver platenproducent

Het was nog maar een pril stemmetje, dat in januari 1935 in een Haagse opnamestudio het populaire nummer Some of these days zong, met het befaamde dansorkest The Ramblers en de wereldberoemde gastsaxofonist Coleman Hawkins die destijds korte tijd in Nederland verbleef. Bovendien kleefde er nog veel Rotterdams aan haar uitspraak van het Engels. Maar het zangeresje was dan ook nog maar zeventien – en wat al wel meteen opviel, was hoe moeiteloos dat stemmetje kon swingen, met een koesterende klank die haar tot een echte lady crooner maakte.

Annie de Reuver, die vrijdag op 98-jarige leeftijd overleed nadat ze thuis ten val was gekomen, begon al vroeg. Zo vroeg dat ze haar eerste liedjes in een Rotterdamse club nog door een megafoon moest zingen, omdat men daar niet over een microfoon beschikte. Ze zong in de jaren dertig bij een groot aantal dansorkestjes en was al wekelijks op de radio te horen – wat in die dagen het toppunt van roem betekende voor een artiest.

Bezetting

Ook tijdens de bezetting bleef ze optreden. Allengs werd ze een veelgevraagd vocaliste wier platinablonde coiffure geheel aan de mode-eisen van haar tijd voldeed. Wel moest ze in die tijd accepteren dat de bezetters haar Amerikaanse repertoire hadden verboden. Noodgedwongen verruilde ze haar swingstijl zodoende voor Nederlandse nummertjes die bij een groot publiek in de smaak vielen.

Vanaf 1946 was Annie de Reuver de vaste zangeres van het veelbeluisterde radio-orkest The Skymasters. Voortaan combineerde ze de Amerikaanse songs met de Nederlandse liedjes die haar in de oorlogsjaren zo veel aanhang hadden bezorgd. Niet alleen op de radio, maar ook op de plaat. Zo boekte ze in de jaren vijftig haar grootste successen met het meezingliedje Kijk eens in de poppetjes van mijn ogen en het omfloerste Diep in mijn hart.

Ze gold in die dagen als de best verkopende zangeres van het Nederlandse repertoire. Dat maakte haar, volgens terminologie die pas later opgeld deed, tot een van de eerste popsterren van dit land.

Nieuwe carrière

Rond haar vijftigste, toen Annie de Reuver zich iets te oud begon te voelen voor haar romantische repertoire, werd ze door platenmaatschappij Dureco gevraagd om voortaan artiesten en repertoire te zoeken voor het maken van nieuwe platen. Dat leidde tot een nieuwe carrière, waarin ze de ontdekker was en de eerste platen produceerde van debutanten als Ben Cramer, de Kermisklanten, Oscar Harris en Pierre Kartner. Daarna zette ze haar carrière achter de schermen nog voort als promotiemedewerker bij de platenmaatschappij van smartlappenkoning Johnny Hoes. Zo was het haar taak de Hilversumse discjockeys te attenderen op de nieuwste Hoes-platen, waaronder ook die van popgroep Doe Maar.

Als platenproducer en -promotor hanteerde Annie de Reuver dezelfde vuistregel die ze ook als zangeres had gebruikt. Haar criterium luidde dat de gemiddelde huismoeder „als vanzelf moest kunnen meezingen als ze de meubelen aan het afstoffen was”, zei ze een paar jaar geleden in haar biografie Onverbloemd. „Dat gevoel heb ik altijd gehouden en daar ben ik nooit op stukgevaren”.