Mollenjacht: een metrorit, een grote mojito en de 1.000 euro van Rutte

NRC-redacteuren Frank Huiskamp en Peter Zantingh bespreken de laatste aflevering van Wie is de Mol.

De groep na de eerste opdracht van dit seizoen. Screenshot Wie is de Mol / AVROTROS

Het zestiende seizoen van Wie is de Mol? is begonnen. Frank Huiskamp en Peter Zantingh, NRC-redacteuren en vaste kijkers, bespreken net als vorige jaren elke week na de uitzending hun ideeën en theorieën via de chat - en dat gesprek plaatsen we de volgende ochtend hier.

Let op: onderstaand gesprek bevat (vanzelfsprekend) spoilers. Dus als je de aflevering nog niet gezien hebt, scroll dan niet verder naar onder.

De eerste aflevering van Wie is de Mol? 2016 trok 2.163.000 kijkers. Dat is minder dan de eerste aflevering van vorig jaar, toen er 2.486.000 mensen keken. Het programma wordt dit seizoen op zaterdag uitgezonden, in plaats van op donderdag.

Peter: Frank Huiskamp. So we meet again.

Frank: Peter Zantingh! Wat ben ik blij om jou weer te zien typen.

Peter: Ik las op Twitter dat je alweer flink hyper werd van de eerste aflevering. Probeer dat eens in het kort uit te leggen, jongen.

Frank: Ik dacht echt dat ik inmiddels wel beter zou weten, maar dit programma werkt enorm op mijn zenuwen. Positief, meestal, maar pff. Ik ben aan het eind van dat uur op zo’n punt dat ik vrienden in appgroepen toe ga snauwen als ze iets zeggen dat niet aansluit bij mijn gedachten over de aflevering. Dat werk. En natuurlijk typ ik het eelt weer op mijn vingers tijdens dat uur. Alles was weer iets, en alles was ook weer helemaal - waarschijnlijk - niets.

Peter: Ik heb één ding opgeschreven: “Remy strikt veters.” Weet nu al niet meer waarom dat zo hard nodig was.

Frank: Zul je net zien dat dat een éssentieel iets blijkt te zijn. Waar “ik weet niet in hoeverre Cécile een keer in deze serie níét op platte schoenen kan gaan lopen” waarschijnlijk minder relevant zal zijn. Een van de pareltjes uit mijn Word-documentje weer.

Peter: Ik heb ook nog dit:

Brandsteder

Peter: Bam. Deze Mollenjacht ligt wijd open.

Frank: Hahahaha, wat is dít dan weer?

Peter: Trust nobody, en zo. Vooral hem niet.

Frank: Ik moet wel zeggen dat ik me te weinig afvraag wat Ron momenteel allemaal aan het doen is met zijn leven. Ik heb mijn antwoord.

Peter: Een toneelstuk, of iets dergelijks, in de Dominicaanse Republiek. Ik geef het je te doen. Al neemt-ie klaarblijkelijk niet de metro naar z’n werk, want dat zou zijn opgevallen.

Frank: Nee, inderdaad, die was er wel uitgesprongen. Ze hadden hem niet kunnen meenemen naar de eindhalte toch? Hij is geen knappe vrouw, geen Maria, geen Juan - tenzij dat zijn artiestennaam op het eiland is -, heeft geen baard, is niet 36, heeft geen rode nagels waarschijnlijk.

Peter: Touché. Wat vond je van die eerste opdracht?

Frank: Dit was een echte Mol-openingsopdracht. Chaos. Er moet altijd chaos zijn. Ze kunnen nooit eens luchtbedden opblazen en vervolgens rustig dobberend, met Enya op de achtergrond, geld uit het zeewater vissen. Nee, ze doken weer een metro in. Het was ook zoals gewoonlijk lastig te volgen hoe er gemold kon worden, of wie dat deed. We hadden veel om op te letten. Al had ik wel zo wat observaties.

Peter: Ja, klopt. Typische eerste opdracht. Iedereen stapt op z’n eigen moment in (ook figuurlijk), zodat de kijker een beetje kan wennen aan de ‘personages’. En dan chaos. Safe bet, van Klaas.

Frank: Nou, zeer safe. Niets is wat het lijkt, blablabla, maar gokken dat ze het met z’n allen níét zouden halen, is best heel gemakkelijk. Als je de Mol bent, kun je wel heel makkelijk 1.000 euro uit de pot houden. Dat deed hij niet. Dus niet erg Mol-achtig, als je toch al iemand wilt wegstrepen na aflevering één. Maar goed: je kunt ook vertrouwen willen kweken en dan is die 1.000 wel prima. Zie je nou, ik lul mezelf hier gewoon weer uit.

Peter: Daarover gesproken: het was je waarschijnlijk al opgevallen dat Art bij z’n Wie-is-de-mol-voor-wie-is-de-mol-maagden-uitleg aan het begin, tegenover de Mol, zei: “Op de achterkant van het molgeld staat een mozaïek, met daarop een afbeelding van jouw gezicht.” En precies op dat moment z’n vingertje op Klaas wees.

Frank: Grappig, had ik echt niet door.

Peter: Een wat te makkelijke hint, wat mij betreft, maar goed. Vertel eens, wat stond er dan in je Word-documentje, als dit er al niet in stond?

Frank: Tachtig procent van wat ik schrijf kan getypeerd worden als het werk van iemand die te veel koffie én te veel suiker op heeft, maar vooruit. Aan de serieuze kant: die nagels. Rop ‘ ROJOS’ Verheijen, die door de plaatselijke taalpurist wordt achtervolgd tijdens de hele metrorit, zoekt rode nagels. Hij vindt Cécile, die aanbiedt: hee, gebruik mijn nagels anders, kan dat? Nou kun je twee dingen zeggen: Cécile weet dat dat niet mag, zodat ze de opdracht sowieso laat mislukken (mocht Klaas goed gokken dan) of Rop weet dat wat Cécile voorstelt de opdracht doet mislukken en gaat daar heel erg makkelijk in mee. Als je dan toch iets mollerigs zoekt.

Peter: Aha.

Frank: Dat wat betreft het serieuze. Maar dan dit: ik heb hardop zitten lachen om prachtvrouw Ellie Lust, die bij het lezen van haar opdracht (zoek tien mensen met een hoofddeksel) een luide zucht laat horen. Ellie Lust is politieagente. Ellie Lust behandelt moordzaken. Maar Ellie Lust heeft ernstige moeite met het opsporen van tien petjes.

Peter: Ellie Lust doet die stukjes in de camera pratend, tussendoor, ook op die typische woordvoerders-toon. Ik weet niet of ik uitkijk naar tien afleveringen daarmee.

Frank: Dat ook nog: Ellie Lust - het voelt raar om haar Ellie te noemen op de een of andere manier - legt heel goed tijdens die biechten uit wat we precies net hebben gezien. “En toen wilde ik de penningmeester zijn. Maar dat werd ik niet. Dat werd Klaas.” Ja, dat zagen we net.

Peter: Ik ben bang dat Ellie Lust dat ook liever niet heeft, alleen die voornaam. Ellie schikt bloemen, draagt jurkjes van de rommelmarkt en houdt van Disney/Pixar-films. Ellie Lust is politiewoordvoerder.

Frank: Hahaha. Die briefing aan het begin zou dan wel weer iets voor Ellie Lust zijn geweest. Dat had wel een politievibe. Of meer een kneuterige James Bond-vibe. Wat vond jij van dit begin trouwens?

Screenshot Wie is de Mol / AVROTROS

Het welkomstpraatje van Art. Screenshot Wie is de Mol / AVROTROS

Peter: Zoals ik net zei, ik vond dit de Wie is de Mol?-uitleg voor leken. Zo was het ook bedoeld, denk ik. Art begon met: we willen je de best voorbereide Mol ooit maken. En toen legde hij dingen uit over vrijstellingen en jokers, waarbij ik dacht: als je dit nog niet wist, ben je de slechtst voorbereide Mol ooit.

Frank: Ik denk dat je helemaal gelijkhebt: met die verhuizing van de donderdag naar de zaterdag krijg je wellicht nieuw publiek. Dan is zo’n uitleg misschien handig.

Peter: Ken je dat, dat Kwik, Kwek en Kwak in de Donald Duck dingen aan elkaar uitleggen die eigenlijk een uitleg aan de lezer zijn? Kwik: “We moeten om zes uur… Kwek: “…terug zijn van Oom Donald want anders… Kwak: “…zwaait er wat!” Dat was dit.

Frank: Hahaha. En ik kon tussendoor alleen maar denken: god zeg, ik hoop dat Art als-ie normaal met mensen praat wel ietsje natuurlijker is. Of dat hij echt in de kroeg staat met vrienden: “Jongens. Dit hier…is een biertje. Een pilsener, om specifiek te zijn. Uit Tsjechië. Als je er een drinkt, dan is dat…best lekker. Maar drink er niet te veel. Want dan lig je uit de kroeg.”

Peter: Hahaha.

Frank: Deed me trouwens denken aan dit filmpje:

Peter: Mijn goede voornemen is dat ik geen filmpjes meer kijk van dingen die zichzelf hilarisch noemen.

Frank: Dat zie ik nu ook, maar het is wel erg, erg grappig.

Peter: Dan geloof ik je. Ik reageer hier volgende week op. Mag ik je ondertussen meenemen naar de volgende opdracht? Een grote mojito over het strand slepen?

Frank: Ja, de pepito. Kom maar op.

Peter: Nou, er was wel iets wat me opviel. Marjolein - hoe zij aan dat touw trok, zeg. Als Rutte die beloofde 1.000 euro nog eens gaat uitdelen aan alle hardwerkende Nederlanders, dan hoeft zij niets te verwachten.

Frank: Hahaha. “Ik trek hartstikke hard.” Ik was bijna geneigd haar te geloven, volgens mij kan ze ook echt niet beter.

Peter: Vergeet niet, ze moest ondertussen ook de tijd bijhouden. Het was loodzwaar multitasken.

Frank: Ja, en ze moest ook nog checken in welk vak ze nou toch waren. Taeke zou je natuurlijk verdacht kunnen maken omdat hij zo nadrukkelijk niet voor het geld, maar “voor de mensen” speelde. Maar volgens mij heeft hij niet eens door dat dat iets verdachts is. Die meent het gewoon.

Peter: Dat ze toen met z’n allen nog de chipito het geldvak uit sleepten, dat was toch gewoon collectieve domheid? Taeke uitgezonderd dan.

Frank: Ja, dat was wel echt heel erg stom. Het was trouwens weer een onnavolgbare opdracht: Art die stapelde weer de ‘maars’ op elkaar. Art is een beetje de moeder die voordat je de deur uitgaat voor boodschappen je nog naroept: “..en ook nog boter!”. En als je onderweg bent: “Niet naar de Albert Heijn, ga naar de Dirk!” En als je er bent nog vier keer appt. “O ja, wel contant betalen!”

Peter: En als je terugkomt heeft Klaas voorspeld of je wel of niet iets vergeten ben. Al met al, Frank, heb ik weinig wat me richting een duidelijke Mol duwt.

Frank: Ja, je koopt er weinig voor, maar ik heb echt een heel sterk gevoel bij Rop. Hoe hij doet, zijn maniertjes. Dat had ik voorafgaand aan de aflevering al: ik zie in hem een zeer goede Mol. De na drie jaar inmiddels bekende Molvriend van me noemde hem een mix tussen Margriet en Kees. Ik kwam erachter dat hij vooral qua uiterlijk bedoelde. En hij heeft een punt daar trouwens.

Peter: Werd over hem nou door iemand gezegd: “Een verwarde man met een normaal postuur?” Of ging dat over Klaas?

Frank: Nee, volgens mij noemde Ellie Lust Klaas zo. Wat ik trouwens bijzonder grappig vind van Ellie Lust.

Peter: Oke. Makes sense - dat Ellie Lust dat zei. Klinkt als een signalement. Al wist ik niet dat je verwarde mannen aan hun niet-normale postuur kunt herkennen.

Frank: Kon je trouwens iets met de afleveringstitel? ‘Wijsmaken’.

Screenshot Wie is de Mol / AVROTROS

De afleveringstitel. Screenshot Wie is de Mol / AVROTROS

Peter: Een beetje, maar ik moet zeggen dat ik geholpen werd door iemand op Twitter. Art maakte Klaas wijs dat hij op zoek moest naar een muzikant. En ‘wijs’, ‘wijsje’, heeft te maken met muzikanten. En als je nog iets verder wil gaan: Remy ís een muzikant. Hij máákt wijsjes. Als je het zo kunt noemen als je harp speelt, want eigenlijk is het natuurlijk je reinste tovenarij, als je dat kan.

Frank: Ik dacht ook ook nog wat minder cryptisch aan het gewone ‘wijsmaken’. Cécile die Rop wijsmaakt dat haar nagels tellen bijvoorbeeld. Of Rop die Cécile toestaat hem iets wijs te laten maken, wat je maar wilt. O, en de mooiste kwam, zoals elk jaar, van mijn vaste forum: “W-ijs-maken. Ik vroeg me gelijk af waarom Cecile en Rop zo met dat ijsje in beeld werden gebracht.”

Peter: Of: wij-smaken. Oh, Frank, we schrapen wanhopig over de bodem van een potje Mol-hints.

Frank: Wil je er nog eentje dan? Al weet ik nog niet goed wat ik ermee moet. We zijn toch zo lekker de bodem aan het verkennen.

Peter: Bring it.

Frank: Weer van die Molvriend.

Dit zou naar Klaas wijzen. Ik ben te gaar zijn gedachtegang te volgen.

Peter: Waar moet ik die 2-5-7-10 op toepassen dan?

Frank: Die vakken dus. Hij legt me het als volgt uit:
Klaas kiest en zet iemand op vakje 5. In de zevende beurt wordt hij in vakje 2 geplaatst. De 10 is de plek waar de topito eindigt. Juist. Klaas van Juistum.

Peter: Pfff. Die 1:05 van m’n leven krijg ik nooit meer terug. Overigens zegt de Mol in zijn/haar dagboek ook “omdat ik altijd beslagen ten ijs wil komen”. Wat zou kunnen wijzen (ha!) op je eerdere van het forum geplukte gedachte dat het met ijsjes te maken had.

Frank: Onze hints zijn niet veel beter dan die 1:05 vooralsnog.

Peter: Nee, we zijn nergens. Ehm, Frank, laten we afronden. Maar je mag nog één gedachte uitspreken die niet onuitgesproken mag blijven.

Frank: Dan wil ik nog even kwijt dat Tim mijn Chris Zegers van dit seizoen kan worden. In welke vorm dan ook. Er zitten weinig echt grappige kandidaten bij; hij steekt er meteen ver bovenuit.

Peter: Helemaal waar. Hij kan zich ontpoppen tot iets wat enigszins in de buurt van Chris Zegers kan komen.

Frank: Dat lijkt me ook meteen het maximaal haalbare.

Peter: Laat ik dan ten slotte nog zeggen dat er geen betere naam in de wereld is dan Taeke Taekema.

Frank: Daar sluit ik me volledig bij aan.