Rotjes, gilpijlen en waaiercakes in de vuurwerkvrije zone

Rotterdam heeft 35 vuurwerkvrije zones. Op het Noordereiland komt weinig van het vuurwerkverbod terecht.

Vuurwerk bij de Erasmusbrug in Rotterdam. Foto Robin Utrecht / ANP

De man aan de bar in café Rijnvaart in Rotterdam kamt normaal gesproken zijn schaarse haar aan de zijkant van zijn hoofd over zijn kale schedel. In de vroege ochtend van 1 januari hangen de plukjes rechts en links van zijn gezicht aandoenlijk naar beneden. Hij heeft de spectaculaire vuurwerkshow vlak bij het café op de Erasmusbrug niet gezien. Dan had hij van zijn barkruk moeten stappen en een paar honderd meter moeten lopen. En zoveel moeite doet hij niet voor een nieuw jaar waar hij weinig van verwacht.

We zijn op het Noordereiland, een schiereiland in de Maas. Vanaf hier is het zicht op de vuurwerkshow het best. Op dit deel van het Noordereiland is het verboden om vuurwerk af te steken. Rotterdam heeft meerdere vuurwerkvrije zones, 35 om precies te zijn. De meeste rond kinderboerderijen, verzorgingstehuizen, parken en maneges. Maar een aantal vuurwerkvrije zones betreft publieke plekken, zoals een deel van de Maasoever en het Noordereiland.

In theorie dan. Ad Lecessie heeft zijn 700 ton binnenvaartschip, volgeladen met veevoeder, aan de kade liggen. Het is zijn vaste plek. Hij vaart zondag verder, maar nu gaat hij Oud en Nieuw vieren met zijn vrouw en vrienden. Vuurwerkverbod? Het zou kunnen dat hij daar een brief over heeft gekregen… Hij praat liever over de binnenvaart waar het aanbod van te vervoeren goederen hoog is, maar de prijs laag.

Mourad (27) en Youssef (32) zitten op de kade te blowen. Vuurwerkverbod? Ze denken even dat ze met de politie te maken hebben en bezweren dat ze niets hebben afgestoken. Liever praten ze over de schoonheid van de islam. Ze gaan straks naar de vuurwerkshow op de Erasmusbrug kijken want in Feijenoord, de wijk waar zij wonen, wordt weinig afgestoken. “De meeste bewoners hebben geen geld voor vuurwerk”, zegt Mourad.

Als het vanaf half elf steeds drukker wordt op het Noordereiland, nemen de knallen toe. Fietsers moeten uitwijken voor vuurfonteinen, gilpijlen en knalrotjes. Op de punt van het eiland, waar de menigte samenkomt en het uitzicht op de brug het beste is, wordt de sfeer uitgelaten. Flessen drank gaan rond. Champagneflessen in plastic tassen. Op allerlei plekken in de menigte wordt vuurwerk afgestoken. Een waaiercake wordt midden tussen de mensen ontstoken. “Mooi man.” Een jongen gooit een rotje naar een groepje toeschouwers, en roept grijnzend “sorry” als het afgaat. In deze ‘vuurwerkvrije zone’ kan het allemaal, niemand grijpt in.

Jolanda Krijgsman, achter de bar in café Rijnvaart, vertelt nog in het oude jaar tussen de knallen door, dat de jeugd zich niet zo aan het vuurwerkverbod houdt. Het maakt haar niet uit. In haar café zitten bezoekers uit Brabant, uit Duitsland, en vanmiddag waren er Oostenrijkers. Die komen allemaal voor de show. Zelf kan ze niet gaan kijken, ze staat achter de bar. Maar haar man zal hun achtjarige zoontje uit bed halen.