Ik wist vooral wat ik níét wilde zijn

Kiezen voor een compleet andere carrière, je moet het durven. Sophie Läng (31) deed het gewoon. Ze stopte als kleermaker en werd redacteur voor de televisie.

Hoogtepunt: „Elke dag is anders, je reist een hoop en krijgt ontzettend veel te zien.”

Dieptepunt: De draaidagen kunnen erg lang zijn en je hebt zeer onregelmatige werktijden.”

Je maakt af waar je aan begint

„Mijn carrièreswitch was niet bewust. Ik wist vooral wat ik níét wilde: namelijk kleermaker zijn. Al in de eerste weken van mijn opleiding merkte ik dat die baan niets voor mij was. Ik vond het naaien niet leuk en was er ook niet erg goed in, maar ik heb geleerd dat je afmaakt waar je aan begint, dus ik zette door.

„Na mijn opleiding kwam ik terecht in een kledingwinkel. Mijn taak was het om mannen op te meten en hun maten naar Duitsland te sturen, waar de kleding werd geproduceerd. Ik zat de hele dag in mijn eentje in die winkel. De eigenaar maakte geen reclame en er kwam nooit iemand langs. Na een paar maanden ging de zaak failliet en verhuisde ik naar mijn toenmalige vriend in Berlijn.”

Dialect spreken bleek een voordeel

„Ik ben in Zwitserland opgegroeid en spreek het dialect, dat bleek een voordeel. Via via hoorde ik van een televisieproductiebedrijf dat op zoek was naar mensen die Zwitserduits spraken. Ze produceerden ook programma’s voor Zwitserland, die werden daar gedraaid en in Berlijn gemonteerd. Ik vertaalde de – voor Duitsers onverstaanbare – Zwitserse interviews, zodat de producenten een idee hadden van wat er werd gezegd en ze geen belangrijke informatie uit de opnames knipten.”

Bekaf maar nooit saai

„Ik werd vaker gevraagd voor klusjes en mijn takenpakket werd uitgebreid. Ik volgde een korte opleiding binnen het bedrijf en inmiddels werk ik als redacteur. Ik vind het te gek, vooral omdat het zo veelzijdig is. Ik neem interviews af, kies achtergrondmuziek en doe de regie. Ik ontmoet dagelijks nieuwe mensen en het is nooit saai. Het vraagt wel veel van me, ’s avonds ben ik altijd bekaf. Mijn oude baan mis ik geen seconde maar toen we vorig jaar een programma draaiden over naaien, kreeg ik er ineens weer zin in. Sinds kort bezit ik weer een naaimachine en voor Kerst heb ik een trui gemaakt voor mijn neefje. Dat is dan wel weer leuk.”