Van Gaal ziet de oplossing niet meer

Louis van Gaal zal niet snel ontslagen worden. Maar de spelers van United leken niet voor hem door het vuur te willen gaan.

Manchester-trainer Louis van Gaal. Foto Reuters

Gebogen zat hij in de dug-out, donkere kringen onder zijn ogen. Louis van Gaal maakte in het Britannia Stadium van Stoke City een aangeslagen indruk. Geen stemverheffing op Tweede Kerstdag. De trainer van Manchester United fluisterde bijna en wekte niet de indruk nog licht aan het einde van de tunnel te zien.

Van Gaal had kunnen wijzen op de steun van de meegereisde fans in het uitvak. Toen hij met zijn spelers na afloop van de 2-0 nederlaag richting de kleedkamer sjokte, klapten ze massaal voor hem. Dat deed hij niet. Door de teleurstelling over het uiterst povere optreden van zijn ploeg was er iets geknapt. Eén opmerking gaf zijn gemoedstoestand weer. „Ik kan ook zelf opstappen.”

De aanloop naar het duel met Stoke City was nog vurig. Van Gaal haalde ouderwets uit naar de media. Journalisten zogen volgens hem ‘nieuws’ over zijn onzekere positie uit hun duim. Hij wilde dat de rotte appels hun excuses aanboden. De persafdeling van de club schoof vervolgens aanvoerder Wayne Rooney naar voren om namens het elftal zijn steun in de trainer uit te spreken.

Tegen Stoke liet de ‘kleedkamer’ hem in de steek. Geen tel wekten de spelers de indruk voor de trainer door het vuur te willen gaan. Tackles bleven uit. De wil om de negatieve reeks met een klapper te doorbreken ontbrak. Memphis Depay, in de zomer voor veel geld van PSV gekocht, spande de kroon. Persoonlijke fouten van de international braken het toch al fragiele gestel van United voor de wedstrijd goed en wel was begonnen. Hij werd gewisseld in de rust voor de opvallende bankzitter Rooney, maar veel haalde die ingreep niet uit. Waar Stoke over het drassige veld wervelde, oogde United niet als een team.

Van Gaal sprak over angst en druk als oorzaken van de lamlendigheid, maar kwam weinig overtuigend over. Een oplossing om op korte termijn voor een ommekeer te zorgen zag hij niet. Deze bekentenis maakt een afscheid bijna onafwendbaar. Zijn lot, zo zei hij, ligt in handen van de spelers. Zij moeten hem en United maandagavond uit het moeras trekken als Chelsea – „dan zit ik nog wel op de bank, denk ik” – op bezoek komt. Hij kan de handvatten aanreiken, „maar de voetballers moeten het doen.”

Met uitgesproken steun van ex-manager Sir Alex Ferguson, diens rechterhand David Gill en directeur Ed Woodward schermde hij niet meer. „Dat was vóór Stoke… Nu hebben we voor de vierde keer op rij verloren”, zei Van Gaal. Een ordinair ontslag ligt niet voor de hand. Daarvoor is bij de beleidsbepalers van United het respect voor Van Gaal te groot. Ze gunnen hem een chic afscheid. Dat zou betekenen dat hij na ruim achttien maanden de eer aan zichzelf houdt. De tijd lijkt er rijp voor.